Tommy McClennan
| Tommy McClennan | ||||
|---|---|---|---|---|
| Algemene informatie | ||||
| Geboortedatum | Durant, 4 januari 1905 | |||
| Overlijdensdatum | Chicago, 9 mei 1961 | |||
| Overlijdensplaats | Chicago | |||
| Land | ||||
| Werk | ||||
| Jaren actief | 1939–1942 | |||
| Genre(s) | Deltablues, countryblues, blues | |||
| Beroep(en) | Muzikant, zanger | |||
| Instrument(en) | Gitaar | |||
| Label(s) | Bluebird Records | |||
| Act(s) | Robert Petway | |||
| (en) AllMusic-profiel (en) Discogs-profiel (en) MusicBrainz-profiel | ||||
| ||||
Tommy McClennan (Durant (Mississippi), 4 januari 1905 – Chicago, 9 mei 1961)[1][2][3] was een Amerikaanse blueszanger en gitarist.
Biografie
McClennan werd geboren in Durant, Mississippi, en groeide op in deze stad. Hij speelde en zong blues in een ruige, energieke stijl. Hij maakte een reeks opnamen voor Bluebird Records van 1939 tot 1942. Hij speelde regelmatig met zijn vriend Robert Petway.[4] Zijn stem is op de achtergrond te horen op Petway's opname van Boogie Woogie Woman (1942).
De singles van McClennan in deze periode omvatten Bottle It Up and Go, New Highway No. 51, Shake 'Em on Down en Whisky Head Woman. Verschillende van zijn liedjes zijn gecoverd door andere muzikanten, waaronder Cross Cut Saw Blues (gecoverd door Albert King) en My Baby's Gone (Moon Mullican). McClennans I'm a Guitar King werd opgenomen in de collectie The Country Blues uit 1959, uitgebracht door Folkways Records.
Tommy McClennan overleed op 9 mei 1961 op 56-jarige leeftijd aan een longontsteking in Chicago, Illinois.
Nalatenschap
"Hij had een andere gitaarstijl', zei Big Bill Broonzy over hem. "Je speelt gewoon de akkoorden en je wisselt van akkoord wanneer je er zin in hebt."
Screaming and Hollerin' the Blues van John Fahey bevat een interview met Booker Miller, een tijdgenoot van Charley Patton, waarin Miller iemand noemt die hoogstwaarschijnlijk Tommy McClennan is, hoewel Miller zijn naam niet kende: "... en ik zag nog een kerel, hij bracht wat platen uit, zij (hij en Willie Brown) speelden samen, maar hij was alleen toen ik hem zag, ze noemden hem 'Sugar' ... Ik heb hem nooit anders dan als 'Sugar' gekend, hij bracht een plaat uit met de titel Bottle Up and Go ... Ik heb mijn gitaar aan hem verkocht."
Bob Dylan coverde Tommy McClennans Highway 51 (geschreven door Curtis Jones) op zijn titelloze debuutalbum uit 1962.
- ↑ Tommy McClennan. www.msbluestrail.org. Geraadpleegd op 08-08-2021.
- ↑ (en) Tommy McClennan. Discogs. Geraadpleegd op 08-08-2021.
- ↑ (en) Tommy McClennan | Biography & History. AllMusic. Geraadpleegd op 08-08-2021.
- ↑ (en) The Disappearance of Robert Petway: A New Theory. American Blues Scene (5 april 2011). Geraadpleegd op 08-08-2021.
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Tommy McClennan op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.