Timothy Radcliffe
| Timothy Radcliffe O.P. | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
Radcliffe in 2025 | ||||
| Kardinaal van de Rooms-Katholieke Kerk | ||||
 | ||||
| Rang | Kardinaal-diaken | |||
| Titeldiakonie | Santissimi Nomi di Gesù e Maria in via Lata | |||
| Geboortedatum | 22 augustus 1945 | |||
| Geboorteplaats | Londen | |||
| Creatie | ||||
| Gecreëerd door | Franciscus | |||
| Consistorie | 7 december 2024 | |||
| Kerkelijke carrière | ||||
| 1988–1992 | provinciaal | |||
| 1992–2001 | magister-generaal | |||
| ||||
Timothy Radcliffe (Londen, 22 augustus 1945) is een Brits geestelijke en een kardinaal van de Rooms-Katholieke Kerk.
Loopbaan
Radcliffe volgde zijn middelbare opleiding bij de benedictijnen maar trad in bij de dominicanen waar hij zijn priesteropleiding volgde. Hij studeerde theologie in Engeland en Frankrijk. Hij doceerde theologie aan de Universiteit van Oxford en woonde lange tijd in het dominicaanse klooster van Blackfriars[noot 1] aldaar. Radcliffe werd in 1988 de provinciaal van de Engelse provincie van zijn orde. Op het generale kapittel in Rome in 1992 werd hij verkozen tot magister-generaal van deze bedelorde.
Tijdens zijn periode als magister-generaal bezocht Radcliffe vele landen. Zijn reiservaringen en ontmoetingen klinken door in zijn boeken en artikelen. Volgens gebruik bleef hij de orde leiden tot 2001. Toen werd hij opgevolgd door de Argentijn Carlos Azpiroz Costa.
In 2007 won Radcliffe de Michael Ramsey-prijs (genoemd naar de voormalige aartsbisschop van Canterbury) voor zijn boek What is the Point of Being a Christian? In 2023 en 2024 leidde hij retraites voorafgaand aan aan de synode XVI Gewone Algemene Vergadering van de Bisschoppensynode in oktober 2023 en oktober 2024 in Vaticaanstad.[noot 2][noot 3][1][2]
Radcliffe werd tijdens het consistorie van 7 december 2024 kardinaal gecreëerd. Hij kreeg de rang van kardinaal-diaken. Zijn titeldiaconie werd de Santissimi Nomi di Gesù e Maria in via Lata. Hij kreeg op eigen verzoek dispensatie van de bisschopswijding en bleef een priester.[3]
Radcliffe nam deel aan het conclaaf van 2025. Op 22 augustus 2025 verloor hij - vanwege het bereiken van de 80-jarige leeftijd - het recht deel te nemen aan een toekomstig conclaaf.
Enkele publicaties
- Sing a new song. The Christian vocation (Dublin 1999)
- Je vous appelle amis (Parijs 2000) - het interview hierin met Radcliffe is vertaald als Vrienden van God. Een ontmoeting (Tielt 2002) en enkele artikelen als Zusters en broeders. Woorden van een prediker (Tielt 2003)
- Que votre joie soit parfaite (Parijs 2002) - gebundelde artikelen
- What is the point of being a Christian? (Londen-New York 2005) - vertaald als 'Waarom ik christen ben' (Kampen 2007, 2016)
- The seven last words (Londen 2004) - meditaties over de kruiswoorden, vertaald als De zeven laatste woorden (Kampen-Averbode 2009)
- Christians and sexuality in the time of AIDS (Londen-New York 2008) - met Lytta Basset en Eric Fassin
- Why go to Church? The drama of the Eucharist (Londen-New York 2008) - geschreven op uitnodiging van Rowan Williams, aartsbisschop van Canterbury
Zie ook
Bronnen
- Father Timothy Peter Joseph Radcliffe, O.P. Catholic-Hierarchy.org
Noten
- ↑ (en) Blackfriars, Oxford, de Engelstalige Wikipedia
- ↑ (en) Sixteenth Ordinary General Assembly of the Synod of Bishops, Engelstalige wikipedia
- ↑ (de) Weltsynode, Duitstalige wikipedia
Referenties
- ↑ (en) Synod: Spiritual reflection by Fr. Timothy Radcliffe at 16th General Congregation Vatican News d.d. 23 oktober 2023
- ↑ ‘Hoe kan de kerk vissen uit alle culturen vangen?’ KRONCRV d.d. 2 oktober 2024
- ↑ (it) Scaramuzzi, I., Il neocardinale Radcliffe: “Vorrei che le donne predicassero”. Perché continuerà a vestire di bianco. la Repubblica (6 december 2024). Geraadpleegd op 24 april 2025.