Ticstoornis
Een ticstoornis is een categorie van neurologische aandoeningen die het optreden van tics als belangrijkste kenmerk hebben. Dit zijn spontane, reflexachtige bewegingen of vocale uitingen die onvrijwillig gebeuren.
In de Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM-5) worden ticstoornissen ingedeeld bij de ontwikkelingsstoornissen. Het handboek onderscheidt de volgende ticstoornissen:
- Syndroom van Gilles de la Tourette
- Persisterende (chronische) motorische of vocale ticstoornis
- Voorbijgaande ticstoornis
- Anders gespecifieerde ticstoornis
- Niet-anders gespecificeerde ticstoornis
Bij het syndroom van Gilles de la Tourette en de persisterende ticstoornis, is er sprake van tics die langer dan een jaar aanhouden. Bij een voorbijgaande ticstoornis verdwijnen de tics binnen de 12 maanden.
Eens iemand gediagnosticeerd werd met een 'hogere' ticstoornis, is het niet mogelijk om de diagnose van een 'lagere' ticstoornis te krijgen, omgekeerd kan dit wel. Iemand kan bijvoorbeeld na enkele maanden tics de diagnose van een voorbijgaande ticstoornis krijgen en wanneer blijkt dat de tics langer dan een jaar aanhouden, gediagnosticeerd worden met een chronische ticstoornis. Een ander voorbeeld is wanneer iemand een tijd de diagnose van een persisterende motorische ticstoornis heeft en na verloop van tijd een vocale tic ontwikkelt. Deze krijgt dan de diagnose van tourette, waar dat omgekeerd niet mogelijk is.
In België kunnen mensen die met een ticstoornis te maken krijgen, terecht bij de vzw Iktic-Jetique.