The Virtue of Selfishness
The Virtue of Selfishness: A New Concept of Egoism is een collectie van essays geschreven door de Russisch-Amerikaanse schrijfster en filosofe Ayn Rand en de Canadees-Amerikaanse schrijver Nathaniel Branden die in 1964 is gepubliceerd. Het boek behandelt ethische vraagstukken vanuit Rands objectivistische filosofie. Enkele thema’s zijn de validatie van het egoïsme als rationeel ethisch systeem, de destructieve werking van altruïsme en wat de juiste regeringsvorm is.
Samenvatting
Het boek bevat negentien essays; veertien essays en de introductie zijn geschreven door Rand en vijf essays door Branden. Op een essay na waren alle essays reeds gepubliceerd in The Objectivist Newsletter, een maandelijkse nieuwsbrief voor het eerst gepubliceerd in 1962.[1]
De introductie geeft de onderbouwing van Rands ethiek. Ze stelt dat het leven de standaard is om goed en slecht te beoordelen en dat men daarom zijn eigen leven als ethisch doel moet zien. Vervolgens worden rede (reason), zin (purpose) en zelfvertrouwen (self-esteem) als kardinale waarden gekozen om dit doel te bereiken. Om deze waarden te bereiken moet men handelen volgens de bijbehorende deugden, namelijk rationaliteit, productiviteit en trots. Rationaliteit wordt verder uitgewerkt in de deugden onafhankelijkheid, integriteit, eerlijkheid en gerechtigheid.
De door Rand geschreven essays zijn divers. Ze lopen uiteen van racisme tot overheidsfinanciering in een vrije samenleving. Een aantal essays is een reactie op clichés binnen de samenleving, zoals “Wie ben ik om te oordelen?”, “Er is geen zwart of wit, alleen grijs” of “Het leven is één groot compromis.” Ze betwist de moraliteit en logica ervan en legt uit waarom ze schadelijk zijn voor iemands morele gezondheid.
De essays van Nathaniel Branden gaan in op de psychologische aspecten van objectivisme. Hij stelt in The Psychology of Pleasure dat de dingen die iemand plezier geven een duidelijke aanwijzing zijn voor iemands waarden. In zijn bespreking van romantische liefde en de seksuele viering daarvan schept hij het kader voor ideeën die hij later onder andere uitwerkte in zijn boek The Psychology of Romantic Love.[2]
- ↑ Lora, Ronald (1999). The conservative press in twentieth-century America. Greenwood Press, Westport (Conn.) London (GB), p. 351. ISBN 978-0-313-21390-8.
- ↑ Gladstein, Mimi Reisel (1999). The new Ayn Rand companion. Greenwood Press, Westport, Conn, 80–81. ISBN 978-0-313-30321-0.