The Ugly (film uit 1997)

The Ugly
Tagline	It's not a pretty picture!
Regie	Scott Reynolds
Producent	Jonathan Dowling
Scenario	Scott Reynolds
Hoofdrollen	Paolo Rotondo Rebecca Hobbs Roy Ward Vanessa Byrnes Sam Wallace Paul Glover Chris Graham Jennifer Ward-Lealand
Muziek	Victoria Kelly
Montage	Wayne Cook
Cinema­tografie	Simon Raby
Première	Nederland: 3 juli 1999
Genre	Psychologische horror Psychologische thriller Misdaad
Speelduur	93m
Taal	Engels
Land van herkomst	Nieuw-Zeeland
Kijkwijzer	Angst Geweld Grof taalgebruik
(en) IMDb-profiel
(mul) TMDb-profiel
(en) AllMovie-profiel
Portaal    Film

The Ugly is een Nieuw-Zeelandse psychologische thriller/horrorfilm uit 1997, geregisseerd en geschreven door filmmaker Scott Reynolds.

In Auckland bezoekt de psychologe Karen Schumaker een algemeen psychiatrisch ziekenhuis om daar een diepgaand gesprek te voeren met de meest raadselachtige seriemoordenaar die hier is opgenomen, in afwachting van zijn berechting. Het gaat om een jonge man genaamd Simon Cartwright, die zichzelf The Ugly ("de lelijkerd") noemt. In Simons dossier staat dat hij compulsief allerlei moorden heeft gepleegd. Simon en Karen stellen zich aan elkaar voor, waarna Simon begint te vertellen over zijn eerdere leven voordat hij als moordenaar werd gearresteerd en in het instituut belandde. Als kind werd hij ernstig verwaarloosd en zowel lichamelijk als psychisch zwaar mishandeld door zijn moeder Evelyn. Zij liet Julie, Simons jeugdvriendin, niet toe in haar huis. Ook hield ze Simon weg bij zijn welgestelde vader, die wèl goed voor hem had kunnen zorgen. Uiteindelijk heeft Simon als eerste zijn moeder in haar bed vermoord. Daarna heeft hij nog meer dan tien andere mensen van het leven beroofd, veelal door hun keel door te snijden. Hij heeft ook Julie vermoord, het enige meisje voor wie hij ooit iets voelde, nadat hij eerst een onenightstand met haar had gehad.

Naarmate het gesprek vordert komt Karen erachter dat Simon al zijn hele leven geregeld stemmen in zijn hoofd hoort die niet van hemzelf afkomstig zijn, en die hem vertellen dat hij steeds nieuwe moorden moet plegen. De stemmen zijn volgens Simon afkomstig van "de bezoekers" (ofwel zijn eerdere slachtoffers). Het gesprek komt ten einde als Karen, na Simon twee volle dagen te hebben uitgevraagd, nog steeds niet van hem te weten is gekomen waarom hij de moorden nu precies pleegde. Simon blijft slechts herhalen dat hij het allemaal móést doen, vanwege de innerlijke stem die hem opdrachten als "dood de hoer" gaf. Karen wijst hem er in een laatste poging op dat hij straks door de rechter volledig toerekeningsvatbaar zal worden geacht, aangezien hij zich volkomen bewust was al van zijn daden en zelf ook nog eens heeft aangegeven plezier te hebben gehaald uit het moorden. Uiteindelijk voelt Simon zich zo door Karen onder druk gezet dat hij haar aanvalt en probeert te wurgen, waarna de twee bewakers Philip en Robert hem afvoeren. Simon vermoordt echter ook deze bewakers en hij weet uit het instituut te ontsnappen.

Karen droomt in eerste instantie alleen nog dat de ontsnapte Simon haar huis binnendringt en in haar slaapkamer opeens voor haar bed staat, waarop hij eerst tegen haar zegt dat hij nu is genezen en vervolgens haar keel doorsnijdt. Uiteindelijk lijkt/blijkt dit laatste helemaal aan het eind van de film werkelijkheid te zijn geworden.

• De bijnaam "The Ugly" die Simon aan zichzelf geeft, verwijst naar Het lelijke eendje, een bekend sprookje van Hans Christian Andersen (in het Engels heet dit sprookje The Ugly Duckling). Tijdens de film wordt dit sprookje door een klasgenoot van Simon voorgelezen (om Simon te pesten).^[1]
• Terwijl Simon zijn levensverhaal aan Karen vertelt, wordt er steeds heen en weer geschakeld tussen allerlei flashbacks. Dit wordt vermengd met enkele scènes die volledig fantasie zijn, en dan weer overlopen in de werkelijkheid, waarbij de scheidslijn soms even helemaal verdwenen lijkt. In een scène zit Simon bijvoorbeeld plotseling ogenschijnlijk in een café, terwijl even verderop aan de bar een van de meisjes die hij heeft vermoord zit te lachen. Verderop in de film lijkt het even alsof Simon, Julie en Karen met z'n drieën aan dezelfde tafel in een restaurant zitten, waarna Karen het volgende moment verdwenen is en dit dus ook een nieuwe flashback blijkt. Er volgen ook drie bijna dezelfde scènes na elkaar waarin Karen besluit om Simons handboeien los te maken, waarna hij haar de eerste twee keer aanvalt, terwijl dit in de laatste, niet-gefantaseerde scène niet gebeurt. De allerlaatste slotscène is door recensenten wel op meerdere manieren uitgelegd, waardoor het eventueel ook een nieuwe hallucinatie van Karen zou kunnen zijn, in plaats van dat ze daadwerkelijk Simons laatste slachtoffer in de film is.
• Het lijkt in sommige korte scènes alsof de ene helft van Simons gezicht verminkt is (wat ook zijn bijnaam mede zou verklaren), maar in de rest van de film is hier niets van te zien.

Bij filmfestivals in Nieuw-Zeeland, Portugal en de Verenigde Staten is de film genomineerd voor meerdere prijzen.^[2]

• (en)  The Ugly in de Internet Movie Database