The Old Den
| The Den | ||||
|---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Foto uit 1988 | ||||
| Bijnaam | The Old Den | |||
| Plaats | Londen Cold Blow Lane, New Cross, London SE14 | |||
| Coördinaten | 51° 29′ NB, 0° 3′ OL | |||
| Capaciteit | 22,000 totaal, waarvan 4,536 zitplaatsen | |||
| Bouwjaar | 1909 | |||
| Geopend | 1910 | |||
| Kosten | £15.000 | |||
| Architect(en) | Archibald Leitch | |||
| Eigenaar | Millwall FC (1910-1991); Fairview Homes (1991-1993 | |||
| Bespelers | Millwall FC | |||
| Eerste wedstrijd | 22 oktober 1910; Millwall FC - Brighton & Hove Albion (0-1) | |||
| Laatste wedstrijd | 8 mei 1993: Millwall FC - Bristol Rovers (0-3) | |||
| Gerenoveerd | 1944 / 1948 / 1986 | |||
| Gesloten | 1993 | |||
| Afgebroken | 1993 | |||
| Detailkaart | ||||
![]() | ||||
| ||||
The Den (tegenwoordig aangeduid als The Old Den) is het voormalige stadion van Millwall FC, gelegen aan de Cold Blow Lane in New Cross, Londen. Het stadion werd geopend in 1910 en was 83 jaar lang de thuishaven van Millwall. Millwall speelde er in totaal 1.788 wedstrijden in alle competities: 976 gewonnen, 360 verloren en 452 gelijk. In 1937 werd een recordopkomst neergezet met 48.672 toeschouwers.
Geschiedenis
Millwall werd opgericht in 1885 en speelde sinds haar oprichting op vier verschillende locaties in Isle of Dogs, Oost-Londen. Omdat in Isle of Dogs weinig mogelijkheden was tot uitbreiding, verhuisde Milwall in 1910 naar de zuidoever van de Theems. Clubvoorzitter Tom Thorne schakelde de hulp in van architect Archibald Leitch. De geschatte kosten voor de bouw van het stadion bedroegen £15.000.
De eerste wedstrijd vond plaats op zaterdag 22 oktober 1910 tegen Brighton & Hove Albion, de kampioen van de Southern League. De wedstrijd eindigde in een 0-1 overwinning voor de bezoekers.
Op 13 maart 1911 kreeg The Den de eer om een officiële interland te organiseren tussen Engeland en Wales, die Engeland met 3-0 won.[1]
Millwalls eerste Football League-wedstrijd in The Den vond plaats op 28 augustus 1920. Millwall versloeg Bristol Rovers met 2-0.
De vijfde ronde van de FA Cup van 1937 (2-1 overwinning tegen Derby County) leverde een recordopkomst van 48.762 toeschouwers op.
Tijdens de Blitz liep The Den op 19 april 1943 zware schade op door Duitse bombardementen. Een week later, op 26 april 1934, verwoestte een brand de hoofdtribune. De club kreeg hulp van buurclubs Charlton Athletic, Crystal Palace en West Ham United, die hun stadions aanboden voor wedstrijden. Op 24 februari 1944 keerde Millwall terug naar haar stadion, dat inmiddels zonder zitplaatsen was. Het stadion was herbouwd met hulp van vrijwilligers.
Na de oorlog kreeg Millwall lange tijd geen toestemming kreeg van het Ministry of Works om een nieuwe tweelaagse tribune te bouwen, ondanks dat alle materialen al aanwezig waren. Pas in 1948 werd toestemming verleend voor een kleinere, enkele tribune van tweederde veldlengte met staanplaatsen ervoor. De karakteristieke door Leitch ontworpen puntgevels keerden niet terug in de nieuwbouw.
Op 5 oktober 1953 speelde Millwall tegen Manchester United ter gelegenheid van de opening van de nieuwe lichtinstallatie. Een publiek van 25.000 toeschouwers zag Millwall met 2-1 winnen van de Red Devils.
Op 12 december 1989 vond er een Engeland B-interland plaats, waarin Engeland B met 2-1 won van Joegoslavië B.
De laatste Football League-wedstrijd van Millwall in The Den was op 8 mei 1993 tegen Bristol Rovers, de club tegen wie Millwall ook de eerste Football League-wedstrijd in The Den speelde. Bristol Rovers won deze wedstrijd met 0-3.
Verhuizing naar nieuw stadion
Tegen het eind van de jaren zeventig raakte het stadion in verval. Er kwamen plannen voor een “Super Den” op de locatie van The Den en het aangrenzende New Cross Stadium, met een capaciteit van 25.000 à 30.000 zitplaatsen, het eerste volledig zitstadion in Engeland. De plannen bleken echter zeer omstreden onder supporters, wat leidde tot massale protesten tegen voorzitter Reg Burr. De club, toen in de Third Division, kon niet genoeg geld bijeenbrengen, en het plan werd afgeblazen.
In november 1985 suggereerde algemeen directeur Tony Shaw dat de club mogelijk zou moeten verhuizen en zelfs haar naam veranderen om afstand te nemen van de steeds hardnekkigere reputatie van voetbalvandalisme die aan Millwall kleefde – een imago dat dat jaar verder werd versterkt na hevige rellen tijdens een FA Cup-wedstrijd tegen Luton Town.
Na de degradatie uit de First Division in 1990 werd bevestigd dat de club zou verhuizen naar een nieuw stadion met 25.000 zitplaatsen op een plek met de naam Senegal Fields in Bermondsey. Plannen om het huidige stadion om te bouwen tot een volledig zitstadion werden afgeblazen, deels omdat de nieuwe locatie ruimer was en ook ruimte bood voor een sportcentrum voor het publiek.
Het stadion werd in december 1991 verkocht aan Fairview Homes voor £6,5 miljoen. De club bleef er nog bijna anderhalf jaar spelen. In augustus 1993 verhuisde Millwall naar een nieuw stadion met eveneens de naam The Den, met een capaciteit van iets meer dan 20.000 toeschouwers. Het oude stadion, vanaf toen aangeduid als The Old Den, werd in de herfst van dat jaar gesloopt.
Het terrein is nu bebouwd met woningen en staat bij de lokale bevolking bekend als “Little Millwall”. Veel fans lopen bij thuiswedstrijden nog steeds te voet van New Cross Gate Station door de wijk naar de nieuwe Den in Bermondsey.
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel The Old Den op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
- ↑ England Match No. 109 - Wales - 13 March 1911 - Match Summary and Report. www.englandfootballonline.com. Geraadpleegd op 16 december 2025.

