The Living Years

The Living Years
Single van: Mike and the Mechanics
Van het album: Living Years
(Cover op en.wikipedia.org)
Uitgebracht	december 1988 (VK, IE) / 2 januari 1989 (EU, AU, NZ, JP, VS, CND)
Soort drager	7"- en 12"-vinylsingle, cd-single, cassette-single
Opname	18 april 1988 - 18 augustus 1988, The Farm Recording Studio, Surrey
Genre	rock
Duur	5:32
Label	Warner Bros. Records
Schrijver(s)	Mike Rutherford, B.A. Robertson
Componist(en)	idem
Producent(en)	Christopher Neil
Hoogste positie(s) in de hitlijsten
1 (Ierland, Verenigde Staten, Canada, Australië, Japan) 2 (Verenigd Koninkrijk) 6 (Zweden) 10 (Noorwegen) 11 (Nieuw-Zeeland) 13 (Duitsland) 18 (Oostenrijk) 20 (Nederlandse Top 40, Nationale Hitparade Top 100) 22 (Vlaamse Radio 2 Top 30) 25 (Vlaamse Ultratop 50)
Mike and the Mechanics
1988 Nobody's Perfect   1988 The Living Years   1988 Seeing Is Believing
Volgorde op Living Years
1 Nobody's Perfect   2 The Living Years   3 Seeing Is Believing
(en) MusicBrainz-pagina
Portaal    Muziek

Living Years is een single van Mike and the Mechanics. Het nummer is echter beter bekend onder de titel The Living Years. Het is afkomstig van hun tweede studioalbum album Living Years uit 1988, later vernoemd naar de succesvolle single die in februari 1988 eerst in het Verenigd Koninkrijk en Ierland op single werd uitgebracht. In februari 1989 volgden het Europese vasteland, Australië, Nieuw-Zeeland, Japan, de VS en Canada.

De single bleek een onverwachts succes voor de band. In eerste instantie werd gedacht dat de muziek en teksten afkomstig waren van Mike Rutherford; pas in 2004 gaf hij aan dat de teksten afkomstig waren van B.A. Robertson over het feit dat deze in korte tijd zijn vader verloor, maar er een kind bijkreeg. Robertson verweet zijn vader dat deze te hoge eisen stelde. Maar er is ook zelfverwijt; hij heeft het zijn vader nooit verteld… En toen was het te laat.

Het nummer is later opnieuw opgenomen door tal van artiesten waarvan de meest eigenaardige James Last aangezien het een echt rocknummer was. Zanger van het nummer Paul Carrack zong het nog regelmatig tijdens zijn solo-optreden; hij verloor zijn vader echter al op elfjarige leeftijd, maar miste toch de (mogelijke) gesprekken met zijn vader.

De plaat haalde met B-kant Too Many Friends van het vorige album in tal van landen de hitparade, er verscheen ook een 3"-cd-single met extra track I Get the Feeling, een liveopname. In Oostenrijk werd de 18e positie behaald (in zes weken), Duitsland de 13e, Zweden de 6e (een week), Noorwegen de 10e (twee weken), Australië de nummer 1 positie (twintig weken), Nieuw-Zeeland de 11e (acht weken) de Verenigde Staten de nummer 1 in de Billboard Hot 100, evenals in Canada en Japan. Uiteindelijk zouden er wereldwijd meer dan vier miljoen exemplaren van de single verkocht worden.

In Nederland werd de plaat in de winter van 1988-1989 veelvuldig gedraaid op Radio 3 en werd een radiohit in de destijds twee landelijke hitlijsten op de nationale publieke popzender. De plaat behaalde in zowel de Nederlandse Top 40 als de Nationale Hitparade Top 100 de 20e positie.

In Vlaanderen bereikte de plaat de 25e positie in de voorloper van de Vlaamse Ultratop 50 en de 22e in de Radio 2 Top 30.

Sinds de allereerste editie in december 1999 staat de plaat onafgebroken genoteerd in de jaarlijks uitgezonden NPO Radio 2 Top 2000 van de Nederlandse publieke radiozender NPO Radio 2, met als hoogste notering tot nu toe een 686e positie in 1999. |}