The Beautician and the Beast

The Beautician and the Beast
Regie Ken Kwapis
Producent Todd Graff
Hawk Koch
Scenario Todd Graff
Hoofdrollen Fran Drescher
Timothy Dalton
Lisa Jakub
Ian McNeice
Patrick Malahide
Muziek Cliff Eidelman
Montage Jon Poll
Cinema­tografie Peter Lyons Collister
Productie­bedrijf High School Sweethearts
Paramount Pictures
Distributie Paramount Pictures
Première 7 februari 1997
Genre romantische komedie
Speelduur 107 minuten
Taal Engels
Land van herkomst Verenigde Staten
Overige nominaties 1
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
(mul) TMDb-profiel
(en) AllMovie-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

The Beautician and the Beast is een Amerikaanse romantische komedie uit 1997 geregisseerd door Ken Kwapis en geschreven door Todd Graff. Het is de eerste bioscoopfilm waar Fran Drescher een hoofdpersonage vertolkt. Het verhaal bevat elementen van onder andere Beauty and the Beast, The King and I, Evita en The Sound of Music. De film is een coproductie van High School Sweethearts en Paramount Pictures. De film kreeg voornamelijk negatieve kritieken en was een financiële flop.[1][2][3]

Verhaal

Joy Miller, een kapster uit New York, wordt na een foto in de krant per ongeluk aangezien voor een wetenschapslerares en ingehuurd door de diplomaat Ira Grushinsky om naar het (fictieve) Oost-Europese land Slovetzia te komen. Ze moet daar de vier kinderen van dictator Boris Pochenko lesgeven. Joy denkt echter dat ze hairstyling moet onderwijzen.

Hoewel Joy en Boris aanvankelijk botsen — hij is streng en autoritair, zij vrij en direct — wint ze al snel de harten van zijn kinderen. Ze helpt hen hun eigen dromen na te streven: Karl wil kunstenaar worden en Katrina heeft een verboden relatie met Alek, de leider van een rebelse jeugdgroepering die tegen het regime is. Joy stimuleert hen om voor zichzelf op te komen en leert hen over de wereld buiten Slovetzia.

Ondertussen groeit Boris door Joy’s invloed langzaam uit tot een zachtere, menselijkere leider. Ze overtuigt hem om dichter bij zijn volk te staan en zelfs zijn imposante snor af te scheren. Joy raakt steeds meer betrokken bij de politiek van Slovetzia: ze spoort arbeiders aan om te staken en regelt geheime ontmoetingen tussen Katrina en Alek. Wanneer Alek betrokken is bij een opstand wordt hij opgepakt door premier Leonid Kleist en naar de gevangenis gestuurd.

Dit alles brengt Joy in conflict met Leonid, die haar als bedreiging ziet. Tijdens een groot diplomatiek feest loopt de spanning op: Leonid beschuldigt Joy van verraad, en wanneer Boris besluit Alek opgesloten te houden, krijgen Joy en Boris ruzie. Teleurgesteld vertrekt Joy terug naar New York.

In haar afwezigheid probeert Leonid de macht over te nemen. Wanneer Boris ontdekt dat hij verraden wordt, grijpt hij in, laat Leonid arresteren en beseft hoeveel Joy voor hem betekent. Hij reist naar New York, bekent zijn liefde en kust haar.

Rolverdeling

Ontvangst

De film kreeg voornamelijk negatieve kritieken. Roger Ebert gaf de film twee sterren.[4] Eric Snider vond dat er te weinig humor was en de personages niet genoeg uitgewerkt waren.[5] Een ander minpunt was dat de film meer weg had van een sitcom en dat het eerder een televisiefilm was dan een bioscoopfilm.[6][7] Drescher's acteerwerk had ook gemengde kritieken. Volgens sommigen was haar personage te veel gebasseerd op Fran Fine uit The Nanny en een afkooksel van Mary Poppins.[8]

Nominatie

De belangrijkste:

Jaar Prijs Categorie Genomineerde(n) Uitslag Ref.
1998Golden Raspberry AwardsWorst ActressFran DrescherGenomineerd[9]