Teddy Tops

Teddy Tops (1989) is een Nederlands schrijfster, programmamaakster en (cultuur)journalist.

Tops is dochter van een echtpaar waarvan de vader een platenwinkel voerde. Ze groeide op in Den Bosch. Ze vond het een prettige stad, maar voelde zich bekeken omdat ze anders was. Ze heeft naar eigen zeggen talloze studies onder andere aan Universiteit Utrecht geprobeerd, maar haakte steeds weer af. Ze vond een nieuwe studie dan weer interessant, maar tijd om zich er werkelijk in te verdiepen heeft/had ze vervolgens niet, waardoor ze weer aan een andere begon. Zelf omschreef ze het in 2025:

Ik wilde van alles worden, maar kon niet kiezen

— Tops

Een langere opleiding volgde tussen 2011 en 2015 aan de Academie voor Journalistiek in Tilburg en Schrijversvakschool en was na een periode freelance journaliste redactrice bij de Volkskrant-rubriek "Cultuur en leven" (2014-2015).

Ze is daarbij betrokken bij Mensen zeggen dingen (vanaf 2016: een platform voor Nederland, België en Curaçao), Trek iets leuks uit (queerkunstcollectief) en Jezabel (queer kunstclubnight). Ze levert bijdragen aan bijvoorbeeld Oerol, Lowlands, Theaterfestival Boulevard en Het Zuidelijk Toneel. Ze treedt ook op als master of ceremony. Voorts is ze actief als redacteur binnen "We are public" (cultuuroptimisme) en werkt ze voor het Brabants Dagblad, werkt ze in Openbare Bibliotheek Utrecht en is ze vanaf 2020 adviseur van het Amsterdamse Fonds voor de Kunst. In 2025 presenteert ze Een uur cultuur op NPO Radio 1 en werkt vanaf 2023 voor de VPRO. In het najaar 2025 deed ze mee aan De slimste mens met drie deelnames en een keer Slimste van de dag.

Ze heeft van de waterplant egelskop tatoeages op haar lichaam. Ze heeft bijna altijd aan het water gewoond (Den Bosch en Utrecht). Ze vindt het een plantje, dat nauwelijks zichtbaar is en toch alles bij elkaar houdt. Daarom koos ze Egelskop ook als titel van haar eerste roman. Ze beschreef daarin het alternatieve leven van haar grootmoeders. Die konden zich in de periode van de Tweede Wereldoorlog wel ontwikkelen. Daarna verviel de maatschappij in oude gewoonten. Ze werden weer gebonden aan een afgezonderd leven als ongetrouwde vrouw of een onzichtbare vrouw wanneer getrouwd. In die jaren werden vrouwen, als ze werkte ontslagen als ze trouwden en (dus) tijd genoeg hadden om kinderen op te voeden en het huishouden te verzorgen. Een vergelijking met de egelskop drong zich op.^[1][2]