Taslima Nasreen
| Taslima Nasreen | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
Taslima Nasreen in 2014 | ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Geboortedatum | 25 augustus 1962 | |||
| Geboorteplaats | Mymensingh | |||
| Geboorteland | Bangladesh | |||
| Handtekening |  | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Opleiding gevolgd aan | Medische Faculteit van Mymensingh (1984)[1] | |||
| Beroep | Schrijfster | |||
| Werken | ||||
| Genre(s) | Vrouwenrechten Rechten van de mens Seculier humanisme | |||
| Stroming(en) | atheïsme, feminisme, activisme | |||
| Bekende werken | Lajja | |||
| Erkenning en lidmaatschap | ||||
| Prijzen en onderscheidingen | Simone de Beauvoir-prijs (2008),[2] Kurt Tucholskyprijs (1994),[3] Sacharovprijs (1994), Monismanienprijs (1995), Ananda Puraskar (2000), Madanjeet Singh-prijs (2004), eredoctoraat van de Université Paris-Diderot (1 december 2011),[4] Ingemar Hedeniusprijs (2014), Koning is naaktprijs (2015) | |||
| (en) IMDb-profiel | ||||
| Website | ||||
| ||||
Taslima Nasreen of Nasrin (Bengaals: তসলিমা নাসরিন, Tasalimā Nāsarin) (Mymensingh, 25 augustus 1962) is een Bengaalse schrijfster die opkomt voor vrouwenrechten, mensenrechten en seculier humanisme in Bangladesh. Ze leeft tegenwoordig in ballingschap vooral in Calcutta (India). Ze studeerde geneeskunde met als specialisatie gynaecologie. Ze werkte als arts voor de regering tot 1994. Begin jaren negentig was ze weinig bekend als schrijfster maar werd snel wereldberoemd eind jaren negentig. Sinds 1993 werd ze reeds verscheidene malen met de dood bedreigd door moslimfundamentalisten omwille van haar kritiek op Mohammed, de Koran en de islam. Nasreen werd atheïste toen ze de Koran las.[5]
Onderscheidingen
Nasreen ontving meerdere internationale onderscheidingen voor haar werk.
In 1994 ontving ze de Sacharovprijs voor de Vrijheid van Denken van het Europees Parlement. De Sacharovprijs is bestemd voor personen en organisaties die zich wijden aan de bescherming van de rechten en fundamentele vrijheden van de mens.[6]
In 1995 kreeg Nasreen een eredoctoraat van de Universiteit Gent en ze is erelid van de National Secular Society.
In 2004 ontving ze de Madanjeet Singh-prijs (UNESCO).
In 2008 kreeg Nasreen de Simone de Beauvoir-prijs, een prijs die zij deelde met Ayaan Hirsi Ali.
Bibliografie
Novellen
- Oporpokkho (The Opponent) 1992
- Shodh (Revenge), 1992, ISBN 978-8188575053
- Nimontron (Invitation) 1993
- Phera (Return) 1993
- Bhromor Koio Gia (Tell Him The Secret) 1994
- Forashi Premik (French Lover) 2002
- Lajja (Shame), ISBN 978-0140240511
In het Nederlands vertaalde literatuur
- Lajja - Schaamte, Uitgeverij De Kern, 1994, ISBN 9032504762
- ↑ Nasrin, Taslima – Postcolonial Studies (13 september 2020). Geraadpleegd op 28 december 2025.
- ↑ Prix Simone de Beauvoir pour la liberté des femmes. Geraadpleegd op 28 december 2025.
- ↑ Tucholskypriset. Swedish PEN Club. Geraadpleegd op 28 november 2022.
- ↑ Photos de la semaine- Université Paris Diderot - Paris 7. Geraadpleegd op 28 december 2025.
- ↑ (en) Taslima Nasrin - My Struggle for Secularism. Atheist Foundation of Austalia (11 april 2011). Geraadpleegd op 7 april 2014. .
- ↑ (nl) Europees Parlement (2005) Sacharovprijs
| Voorganger: Oslobođenje (1993) |
Sacharovprijs 1994 | Opvolger: Leyla Zana (1995) |