Sophie van Gool

Sophie van Gool in 2022

Sophie van Gool (Amsterdam, 1991) is een Nederlands schrijfster en columnist.[1]

Achtergrond

Ze groeide op in Amsterdam-Zuid, genoot onderwijs aan het Montessori Lyceum Amsterdam aldaar. Al tijdens deze opleiding had ze haar eigen bedrijf, dat feestjes voor scholieren organiseerde.[1] Ze studeerde daarna aan het University College Utrecht economie, statistiek, journalistiek en Spaans) en de Universiteit van Amsterdam (master economie). Er volgde nog een korte studie aan de Universiteit van Californië - Berkeley, maar toen werkte ze al op de Zuidas. In die studieperioden werkte ze al bij De Kleine Consultant.[2] Tussen 2013 en 2019 werkte ze bij de Boston Consulting Group.

Loonkloof

Van Gool is volgens haar LinkedIn-pagina vanaf maart 2021 columnist bij Het Financieele Dagblad.[3][1] Ze strijd met haar bedrijf Salaristijger en Stichting Gelijke Beloning onder andere tegen de loonkloof en de ongelijke behandeling tussen mannelijke en vrouwelijke medewerkers.

Waarom vrouwen minder verdienen

In 2021 werd van haar Waarom vrouwen minder verdienen uitgegeven over die loonkloof. Het boek werd genomineerd voor De Prijs voor het Belangrijkste Boek van het Jaar etc. Ze beschreef daarin hoe die loonkloof al jarenlang in stand bleef, toch voornamelijk toe te schrijven op het verschil van denken en gedrag bij mannen en vrouwen en hoe de maatschappij daarmee omgaat. Zo omschreef ze dat vrouwen binnen gelijke functie minder betaald krijgen of juist in een lagere functie blijft steken. Na een zwangerschap wordt dat dan nog een vergroot doordat hij volledig aan het werk blijft en zij in deeltijd gaat werken. Anderszins zag ze dat vrouwen vanwege een “dreigende zwangerschap” in een lagere functie blijven hangen terwijl mannen doorgroeien.[1]

Je kind is een goudmijn

In 2026 bracht uitgeverij Meulenhoff Je kind is een goudmijn uit. In dit boek omschrijft ze dat ideeën vanuit goedbedoelde zorg (zoals kinderopvang) terechtkomen bij bedrijven die niets met zorg hebben uitstaan, maar daar wel de financiële vruchten van plukken. Ze zag (in) dat bedrijven winst maakten uit het onbetaalde werk dat de moeder (of vader) verricht heeft.[1][4]

Borstvoeding

Dat ze zelf met bovenstaande ook wel eens iets mist, bleek bij een kwestie omtrent borst- en flesvoeding. Met de VVD en BBB vond ze in eerste instantie dat reclame voor flesvoeding liberaler kon. Een eenvoudiger reclamereglement had op het oog een feministisch karakter, maar haar onderzoek leverde op dat dat toch voornamelijk ten gunste kwam van de industrie die daarachter zit.[1]

Zie de categorie Sophie van Gool van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.