Snoeck-Ducaju

Na de oprichting door Petrus Snoeck, begonnen zijn zonen uit zijn tweede huwelijk, Judocus en Jozef, met de drukkersactiviteiten. Jozef had materieel verworven van een opgeheven drukkerij uit Oudenaarde en bezat daardoor twee persen, acht à tien lettertypes en gaf almanakken, stichtelijke lectuur en liederenbundels uit.

Jozef Snoeck huwde met Isabelle Ducaju, dochter van een drukker uit Dendermonde. Hun zoon, Adolf-Gustaaf (1811–1857), veranderde de firmanaam naar Snoeck-Ducaju. Hij werd opgevolgd door zijn zoon Gustaaf-Adolf, die ondanks moeilijke tijden er toch in slaagde een grote Marinoni-pers aan te schaffen, geschikt voor het formaat 90 x 120 cm.

De volgende generatie, Edward Snoeck (1870–1932), diversifieerde de productie door een afdeling op te richten met fotoalbums en fotomappen. Snoeck-Ducaju was een van de eerste Belgische drukkerijen die twee met ponsband bediende zetmachines, de Elektron-Linotypes, gebruikte.

Tijdens de Franse bezetting werden de activiteiten van de drukkerij onder de loep genomen, maar ze werden als onschuldig beoordeeld en mochten doorgaan. In 1810 besloot de Franse overheid dat negen van de vijftien Gentse drukkerijen moesten verdwijnen. Snoeck-Ducaju behoorde niet tot de eerste groep en bestond nog steeds na de Slag van Waterloo.

In 1982 vierde de drukkerij het 200-jarig bestaan met een tentoonstelling in Gent, waarbij het rijke historische erfgoed van de firma werd gepresenteerd.

In maart 2006 ging het bedrijf onverwacht failliet en werd het overgenomen door drukkerij Deckers Druk. Zij veranderden de naam een jaar later in Deckers-Snoeck. In 2013 ging Deckers-Snoeck op in de Graphius Group in Oostakker.