Sint Laurentius (Uedem)
| Sint Laurentius | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
Parochiekerk Sint Laurentius, Uedem | ||||
| Locatie | ||||
| Land |  Duitsland | |||
| Regio | Kleef | |||
| Plaats | Uedem | |||
| Coördinaten | 51° 40′ NB, 6° 16′ OL | |||
| Gewijd aan | Laurentius van Rome | |||
| Status en tijdlijn | ||||
| Status | monument | |||
| Gebouwd in | 1886 | |||
| Restauratie(s) | 1958-1960 | |||
| Monumentale status | ja | |||
| Monumentnummer | 051540560100023 | |||
| Bouwkundige informatie | ||||
| Architect(en) | Denis Boniver | |||
| Bouwmateriaal | baksteen | |||
| Kerkprovincie en -genootschap | ||||
| Denominatie | Rooms-Katholieke kerk | |||
| ||||
De Sint Laurentiuskerk is de Rooms-Katholieke parochiekerk van Uedem in de Duitse deelstaat Noordrijn-Westfalen. De kerk staat aan het marktplein en domineert met haar twee hoge torens het stadsbeeld.
Geschiedenis
De stichting van de kerk in Uedem, gewijd aan de Romeinse diaken en martelaar Laurentius, zou in de 12de eeuw hebben plaatsgevonden. Het oudste gedocumenteerde bewijs dateert uit 1266. Het Romaanse gebouw was sinds 1300 een parochiekerk. In de tweede helft van de 19de eeuw zorgde de industrialisatie er voor dat de gemeente in Uedem snel groeide, waardoor de oude kerk niet meer voldeed. Na intensief overleg werd besloten om deze te slopen en te vervangen door een grote neoromaanse basiliek. Deze werd in 1886 voltooid.
In de Tweede Wereldoorlog werd de Laurentiuskerk getroffen bij het bombardement op Uedem, op 13 februari 1945.[1][2] Hierbij werd het gebouw voor een groot deel vernietigd, maar de beide torens stonden nog overeind. Na de oorlog werden alleen de torens gerestaureerd, maar met een gewijzigd en veel lager dakschild. De rest van de kerk werd vanaf 1958 volledig herbouwd volgens de plannen van Denis Boniver. De bouw was voltooid in 1960.
Op 16 november 2015 werd de kerk op de lijst van historische monumenten geplaatst onder nummer 051540560100023.
Architectuur
De twee hoge neoromaanse torens, opgetrokken uit donkerrode baksteen, hebben een vierkante plattegrond. Ze zijn door boogvormige friezen, pilasters en paarsgewijs geplaatste rondboogvensters verdeeld in vijf verdiepingen, die doen denken aan de torens van de Dom van Münster.
Tussen de torens bevindt zich het moderne portaal van het Bonivergebouw. Dit neemt het schema van de driebeukige basiliek met transept over, maar implementeert het in de vormen van de late jaren 1950. De vieringtoren is een lange koperen helm die op vier betonnen voeten staat. Het metselwerk is van rode baksteen, spaarzaam gestructureerd met lichtgrijze horizontale en verticale betonnen banden.
Het vlakke plafond wordt ondersteund door een stervormig netwerk van stalen stijlen in de viering en door rechthoekige betonnen stijlen in het schip. Het altaar staat in de viering, waarachter een met baksteen versierde triomfboog naar de apsis met de sedilia leidt. Voor de koorboog aan de rechterkant staat de bronzen Tabernakelstele. Het orgel bevindt zich in de linkerarm van het transept. Licht valt door de grote raampanelen in de rechterlichtbeuk die bestaan uit helder beglaasde ronde en vierkante ramen in een betonnen traliewerk. In de tegenoverliggende muur zijn op ruime afstand van elkaar kleine ronde glas-in-loodramen met vierkante betonnen kozijnen aangebracht, waarop scènes uit het evangelie zijn afgebeeld.
Fotogalerij
28 februari 1945
Torens van Sint Laurentius
Vooraanzicht
Interieur
Zijaanzicht