Sint-Joriskerk (Hoedekenskerke)

Sint-Joriskerk
	Sint-Joriskerk anno 2019
Locatie
Land	Nederland
Plaats	Hoedekenskerke Nederland
Adres	Kerkstraat 32
Coördinaten	51° 25′ NB, 3° 55′ OL
Gewijd aan	Sint-Joris
Status en tijdlijn
Gebouwd in	1420-1430
Restauratie(s)	1948-1949
Monumentale status	Rijksmonument
Monumentnummer	9995
Bouwkundige informatie
Bouwmethode	Gotisch
Bouwmateriaal	Bakstenen
Stijlperiode	gotische architectuur
Kerkprovincie en -genootschap
Denominatie	PKN
Detailkaart
	;
Portaal	Christendom

De Sint-Joriskerk in Hoedekenskerke in de Nederlandse provincie Zeeland is een kerkgebouw van de Protestantse Kerk in Nederland. De oorspronkelijk rooms-katholieke kerk ging bij de Reformatie over naar de protestanten. Hij behoorde lang tot de Nederlandse Hervormde Kerk.

Geschiedenis

Een eerste kerk werd waarschijnlijk gebouwd kort na 1280 toen de parochie gesticht werd. Aan de hand van opgravingen werd vastgesteld dat de oorspronkelijke kerk veel groter was dan de latere. Die werd rond 1420-1430 gebouwd in de gotische bouwstijl en gewijd aan Joris van Cappadocië. In 1782 werd het schip van de kerk na een mogelijke instorting sterk verkleind, de toren verdween geheel. Nog bruikbare bakstenen benutte men voor het optrekken van een nieuwe westelijke muur die het overgebleven deel met het priesterkoor afsloot. Erbovenop werd een dakruiter aangebracht.^[1] Het smeedijzeren torenuurwerk is ouder; het stamt uit de 17de eeuw.

Tijdens de Slag om de Schelde in de Tweede Wereldoorlog liep de kerk zware schade op. Onder meer de dakruiter, door de Duitse bezetter als uitkijktoren gebruikt, werd door de Engelsen vrijwel geheel weggeschoten. In 1948-1949 werd de zwaar beschadigde kerk gerestaureerd onder toezicht van monumentenzorg. In het interieur werden de oorspronkelijke kleuren van het gewelf weer aangebracht en de donkerbruine banken kregen een groene kleur.

Bij de kerk is een regenput waarin vroeger op het kerkdak gevallen hemelwater werd verzameld. Van het water in deze 'kerkebak' konden de dorpsbewoners in tijden van grote droogte gebruikmaken.

Interieur

Het kerkgebouw heeft een houten tongewelf met beschilderde ribben. Het veelhoekige koor is het enige deel dat is overgebleven uit de 15e eeuw. In de kerk bevinden zich een kansel uit de eerste helft van de 17e eeuw. Van de 27 aanwezige grafstenen dateren de oudste elf van voor 1500. Een aantal van deze grafzerken is afkomstig uit andere kerken, onder andere van Bakendorpe, Vinninghen en Ostende. In een van de graven ligt Willem de Vriese van Ostende die in 1444 ambachtsheer van Hoedekenskerke was. Meerdere graven zijn van pastoors, zoals de afbeelding van een miskelk op hun grafsteen aangeeft.

Het kerkorgel is een eenklaviers mechanisch pijporgel dat omstreeks 1900 werd gebouwd door de firma Dekker uit Goes die gebruikmaakte van het binnenwerk van orgelbouwer Proper uit Kampen uit einde 19e eeuw. In 1969 werd het orgel grondig gerestaureerd door de firma A. Nijsse en Zonen en in 1981 kwam er een nieuwe windmachine.