Seun Kuti

Seun Kuti
Seun Kuti in 2008.
Algemene informatie
Volledige naam	Oluseun Anikulapo Kuti
Geboortedatum	11 januari 1983
Geboorteplaats	Lagos
Land	Nigeria
Werk
Genre(s)	afrobeat
Beroep(en)	musicus, zanger
Instrument(en)	saxofoon, percussie
Label(s)	Knitting Factory Records
Officiële website (en) AllMusic-profiel (en) Discogs-profiel (en) IMDb-profiel (en) MusicBrainz-profiel
Portaal    Muziek

Oluseun Anikulapo Kuti (Lagos, 11 januari 1983), beter bekend als Seun Kuti, is een Nigeriaans zanger, musicus en bandleider. Seun Kuti is de jongste zoon van afrobeat-pionier Fela Kuti.^[1][2]

Seun Kuti trad als kind al op en werd als twaalfjarige bandlid van Egypt 80, de band van zijn vader Fela Kuti. Na Fela's dood in 1997 werd Seun bandleider van Egypt 80. Op zijn 19e vertrok hij naar het Verenigd Koninkrijk om muziek te studeren aan het Liverpool Institute for Performing Arts. In 2008 bracht hij zijn debuutalbum uit met Egypt 80, waarmee hij daarna ook wereldwijd zou optreden.^[1][3]

Kuti werkte samen met artiesten als Common, Janelle Monae, Damian Marley, Lenny Kravitz, Brian Eno, Robert Glasper, Carlos Santana, Yasiin Bey, Talib Kweli, Madlib, Justin Adams, Black Thought en Nneka.^[1][4][5]

Hij speelde op vele internationale festivals waaronder WOMAD, Glastonbury, Roskilde, North Sea Jazz, Music Meeting, Afrika Festival Hertme, Sfinks en Couleur Café.^{[6][7][8][9][10][11][12][13]}

Tijdens concerten speelt Kuti een mix van werk van zijn vader en eigen werk. Kuti geeft een eigen draai aan afrobeat, door nieuwe invloeden van stijlen als soul, hiphop en hedendaagse jazz, en door samenwerkingen met bijvoorbeeld muziekproducenten (Brian Eno, Robert Glasper) en rappers.^{[1][14][15][16][17]}

Net als zijn vader gebruikt Kuti zijn muziek en optredens vaak voor politieke boodschappen.

Hij bekritiseert Nigeriaanse politici en wereldleiders en keerde zich onder meer tegen winstbejag, materialisme, neokolonialisme, het IMF en multinationals als Shell, Monsanto en Haliburton. In andere songs pleit hij voor liefde, revolutie, solidariteit en vrije verspreiding van marihuana. Zijn song Last Revolutionary is een ode aan revolutionairen als Kwame Nkrumah, Thomas Sankara, Patrice Lumumba en Che Guevara.^{[18][19][20][15][3][21][22]}

Ook buiten de muziek is Kuti politiek actief. Hij liep mee tijdens de #EndSARS demonstraties tegen politiegeweld in Nigeria en was actief in de Occupybeweging. Ook richtte hij de politieke beweging van zijn vader, de Movement of the People (MOP), opnieuw op.^[23][24]

De muziekpers schreef over Kuti dat hij de muziek van zijn vader nieuw leven inblaast, en het ook succesvol weet te vernieuwen. Trouw noemde Kuti even onweerstaanbaar als zijn vader. NRC omschreef de muziek op Black Times als afrobeat die "stuwend is" "zoals die van zijn pa in zijn beste jaren." ^{[25][26][27][18]}

Bij de 61e Grammy Awards werd Kuti genomineerd voor een Grammy Award in de categorie Best World Music Album.^[28]

• 2008: Many Things (Tôt ou Tard)
• 2011: From Africa With Fury: Rise (Knitting Factory Records/Because Music)
• 2014: A Long Way to the Beginning (Knitting Factory Records)
• 2018: Black Times (Strut Records)
• 2019: Night Dreamer Direct to Disc Sessions (Night Dreamer Records)
• 2024: Heavier Yet (Lays The Crownless Head) (Record Kicks)