Segunda División B

Segunda División B
Land	Spanje
Bond	RFEF
Opgericht	1977
Opgeheven	2021
Systeem	Spaanse voetbal competitie
Promotie naar	Segunda División
Degradatie naar	Tercera División
Aantal teams	4 groepen 20 clubs
Website	https://www.rfef.es/
Portaal    Voetbal

De Segunda División B was tot 2021 de derde Spaanse voetbalcompetitie.

De tachtig clubs in deze divisie waren verdeeld over vier regionale groepen van twintig clubs, die een complete competitie speelden. De indeling van de groepen verschilde per seizoen. Veel tweede elftallen van profclubs kwamen in deze divisie uit, onder andere de B-teams van FC Sevilla (Sevilla Atlético), Atlético Madrid (Atlético Madrid B), Real Madrid (Real Madrid Castilla), Deportivo La Coruña (Fabril), Celta de Vigo (Celta de Vigo B), Real Sociedad (Real Sociedad B), Athletic Bilbao (Bilbao Athletic), CA Osasuna (CA Osasuna B) en Real Sporting de Gijón (Real Sporting de Gijón B). Aan het eind van het seizoen was er een nacompetitie voor zowel promotie naar de Segunda División als voor degradatie naar Tercera División.

Door de regionale opzet van de competities en het promotiesysteem met play-offs en voorheen minicompetitie vanuit de Tercera División wilden er nog weleens meerdere clubs uit een bepaalde regio promoveren (bijvoorbeeld meerdere clubs uit Madrid) die in dezelfde groep behoorden uit te komen (in dit geval groep 1). In een dergelijk geval konden clubs dan van groep verwisselen. Een voorbeeld hiervan is Talavera CF dat al in alle vier de verschillende groepen van de Segunda División B heeft gevoetbald en nagenoeg jaarlijks van groep wisselde.

Vanaf de oprichting van de reeks speelden de ploegen in twee reeksen en de kampioen en de vice-kampioen van elke reeks promoveerde. Door de inkrimping van de Segunda División A, promoveerden einde seizoen 1985-1986 uitzonderlijk enkel de twee kampioenen.

Vanaf seizoen 1987-1988 bestond de reeks uit vier groepen en promoveerden enkel de vier kampioenen.

Het systeem van de directe promoties werd vanaf seizoen 1990-1991 afgeschaft en vervangen door een systeem van play offs, waarbij de vier beste ploegen van de vier groepen streden om vier promoties. Alle zestien ploegen speelden in één play off met twee ronden. Elke ronde bestond uit een heen- en terugwedstrijd, waar de laagst geëindigde ploeg steeds tegen de best geëindigde ploeg werd uitgeloot. Na twee ronden bleven vier overwinnaars, die dan promovereerden naar het tweede niveau van het Spaans voetbal.

Tijdens het seizoen 2008-2009 werd de play off hervormd. Na afloop van het reguliere seizoen strijden de top vier ploegen van elke groep om promotie (play-off) naar de Segunda División A. Alle rondes van de eindronde bestaan uit een heen- en terugwedstrijd en eventueel de hoogst geëindigde ploeg heeft thuisvoordeel tijdens de terugwedstrijd. De teams, die als eerste in elke groep zijn geëindigd, worden tegen elkaar uitgeloot. De twee winnaars promoveren en spelen een extra ronde om de eretitel van absoluut kampioen van de reeks te verkrijgen. De twee verliezers worden opgevist in de tweede ronde van de andere eindronde. De overige teams spelen een eerste ronde van heen- en terugwedstrijd, waar de tweeden tegen de vierden en de derden onderling worden geloot. De zes winnaars spelen samen met de twee kampioenen die niet gepromoveerd zijn, een tweede ronde. Ook hier worden de geloot volgens rangschikking. De vier winnaars van deze ronde worden nogmaals volgens rangschikking geloot en de twee winnaars promoveren.

Bij de oprichting van de reeks degradeerden zes ploegen naar de Tercera División, zijnde de drie slechts geklasseerde ploegen van elke reeks.

Het seizoen 1985-1986 had door de ingkrimping van de Segunda División A en de tijdelijke reductie van 2 groepen naar 1 groep van de Segunda División B een heel speciale regeling. De dertien laatste ploegen van elke reeks zijn toen gedegradeerd.

Door de creatie van vier groepen vanaf seizoen 1987-1988 waren er tijdens seizoen 1986-1987 uitzonderlijk geen degradanten.

Vanaf seizoen 1987-1988 degradeerden in totaal 17 ploegen, zijnde de vier laatst geklasseerden van elke reeks en de zestiende gerangschikte met de minste punten.

Deze automatische degradatie van de slechtste zestiende geplaatste, die de laatste daler was, werd vervangen door een play down van twee ronden tussen de zestiende gerangschikten. De winnaars van de eerst ronde handhaafden zich en enkel de verliezer van de tweede ronde degradeerde.

Toen vanaf seizoen 2006-2007 de Tercera División van 17 naar 18 reeksen uitgebreid werd, degradeerden in het totaal achttien ploegen. Aan het einde van het seizoen degraderen de laatste vier ploegen van elke groep rechtstreeks. Deze zestien teams werden vergezeld door twee andere, die voortkomen uit een eindronde (play-down) tussen de zestiende geklasseerde in elke groep. De vier ploegen werden tegen elkaar uitgeloot en na een heen- en terugwedstrijd degradeerden de twee verliezers.

Vetgedrukte ploegen promoveerden. Sinds 2009 spelen de twee poulewinnaars tegen elkaar voor het kampioenschap in de Segunda División B. De kampioen staat in het goud en de nummer twee in het zilver.

Op tien wedstrijden van het einde van seizoen 2019-2020 brak de coronapandemie uit. Op 14 april 2020 besloot de RFEF om de competitie te staken en de leiders uit te roepen als kampioen van de reguliere competitie. Ondanks het feit dat deze beslissing veel tegenwind kreeg, werd ze herbevestigd op 6 mei. Op 25 juni werd er voor de eindrondes geloot. In tegenstelling met normale play offs worden de rondes in één wedstrijd op neutrale boden gespeeld. De voorrondes vinden plaats in de Estadio Cuidad de Málaga, de Nuevo Mirador (thuishaven van Algeciras CF) en het Marbella Football Center en de finales worden gespeeld in de Estadio La Rosaleda, thuishaven van Málaga CF. Om het aantal wedstrijden te beperken wordt de eretitel van algemeen kampioen dit jaar niet uitgedeeld.

Inclusief seizoen 2020-2021 zijn dit de ploegen met de meeste deelnames:

Het seizoen 2020-2021 wordt een tussenseizoen met 102 ploegen over 5 reeksen, drie van 20 clubs en twee groepen van 21 clubs, elk verdeeld over twee subgroepen van elk 10 of 11 teams. Op deze manier kan vanaf seizoen 2021-2022 de reeks ophouden te bestaan en opgesplitst worden in twee reeksen van 20 ploegen, de semi-professionele Primera División RFEF en vier reeksen van 23 of 24 ploegen, de hoogste amateurreeks Segunda División RFEF genaamd. Dit gaan dan de derde en vierde divisie worden. De voormalige Tercera División wordt de Tercera División RFEF.

Tijdens seizoen wordt de competitie gehouden in drie fasen, waarvan de eerste overeenkomt met de reguliere competitie. De tweede fase bestaat uit drie specifieke subcompetities. De eerste subcompetitie waarin de ploegen gaan strijden voor de zestien plaatsen, die in de derde fase gaan strijden om de vier plaatsen in de Segunda División A. De tweede subcompetitie die gaat strijden voor tien plaatsen in de nieuwe Primera División RFEF. Ten slotte de derde subcompetitie die gaat strijden voor veertien plaatsen in de nieuwe Segunda División RFEF. De derde fase om van de zestien gekwalificeerde ploegen naar de vier stijgers naar de Segunda División A te gaan, wordt gespeeld in twee rondes met directe uitschakeling na heen- en terugwedstrijden.

Zo zal de Primera División RFEF tijdens haar eerste seizoen 2021-2022 bestaan uit de vier dalers van de Segunda División A editie 2020-2021, de twaalf verliezers van de derde fase, de veertien verliezers van de eerste subcompetitie van de tweede fase en de tien winnaars van de tweede subcompetitie van de tweede fase. De veertig ploegen worden in twee reeksen ondergebracht.

De Segunda División RFEF zal tijdens haar eerste seizoen 2021-2022 samengesteld zijn uit de tweeëntwintig verliezers van de tweede subcompetitie van de tweede fase en de veertien winnaars van de derde subcompetitie van de tweede fase. Deze ploegen worden aangevuld met vierenvijftig ploegen uit de voormalige Tercera División en onderverdeeld in vier reeksen.