Salvatore Isgró

Salvatore Isgró
Aartsbisschop van de Rooms-Katholieke Kerk
Wapen van een aartsbisschop
Geboren 21 oktober 1930
Plaats Barcellona Pozzo di Gotto
Overleden 2 mei 2004
Plaats Sassari
Wijdingen
Priester 29 juni 1930
Bisschop 21 juni 1975
Kerkelijke carrière
1975-1982 Bisschop van Gravina
1975-1976 Bisschop van Irsina
1975-1976 Prelaat van Altamura
1975-1982 Prelaat van Acquaviva delle Fonti
1978-1982 Aartsbisschop van Sessara
Portaal  Portaalicoon   Christendom

Salvatore Isgró (Barcellona Pozzo di Gotto, 21 oktober 1930Sassari, 2 mei 2004) was een rooms-katholiek prelaat in de Mezzogiorno en op Sardinië.[1]

Levensloop

Isgró werd geboren nabij Messina op Sicilië. Zijn vader was een Siciliaan en zijn moeder een Sardijnse. Als kind verhuisde hij naar Sardinië, waar hij intrad in het priesterseminarie van het aartsbisdom Oristano. Zijn priesterwijding ontving hij in 1953.[2] Hij promoveerde in de theologie aan de Pauselijke Lateraanse Universiteit in Rome. Hij bekleedde nadien bestuursfuncties in katholieke scholen en vicariaten.

In 1975 benoemde paus Paulus VI hem tot bisschop van Gravina; hierbij ging ook kortstondig de bisschopstroon van Irsina (1975-1976). Hij werd prelaat van Altamura (1975) en Acquaviva delle Fonti (1978). De bisschopswijding kreeg hij uit handen van kardinaal Baggio (1975). Deze bisdommen lagen in het vasteland van Zuid-Italië. Isgró behield deze tot 1982.

Dan keerde hij naar Sardinië terug, aangezien paus Johannes Paulus II hem tot aartsbisschop van Sassari had benoemd (1982). Hij was aartsbisschop gedurende 22 jaren. Hij hervormde de bisschoppenconferentie van Sardinië, dewelke hij de naam gaf Concilio Plenaro Sardo.[3] In Sassari richtte hij het pontificaal archief op alsook een hogeschool voor godsdienstwetenschappen.[4]

In zijn laatste levensjaar had hij zware gezondheidsproblemen en legde hij geen bezoeken meer af.[5] Hij overleed in 2004.