Saint-Omer Open 2011

Het Saint-Omer Open van 2011 is net als in 2010 het enige golftoernooi dat zowel voor de Challenge Tour en de Europese Tour telt.

Van 16-19 juni wordt de 15de editie van het toernooi op de Aa Saint-Omer Golf Club gespeeld. De officiële naam is 'SAINT-OMER OPEN presented by Neuflize OBC'. Martin Wiegele won het in 2010. Ook voor hem was het zijn eerste overwinning, net als voor de zes andere winnaars van dit toernooi. Het prijzengeld is € 600.000.

Tijdens deze dagen wordt ook het US Open gespeeld, waar Nicolas Colsaerts en Maarten Lafeber zich voor hebben gekwalificeerd.

Verslag

De par van de baan is 71.

Ronde 1

Julien Clément kwam te laat voor zijn starttijd, dus reservespeler Matt Evans mocht zijn plaats innemen. Nicolas Vanhootegem heeft een nette score binnengebracht gezien de weersomstandigheden, de Nederlandse spelers hadden meer moeite met de windvlagen. George Coetzee maakte maar één bogey en ging met −5 aan de leiding. Vijf spelers delen de tweede plaats met −3. Er staan twintig spelers onder par.

Ronde 2

De wind van gisteren was bijna verdwenen maar vandaag regende het. De beste ronde was een −6 van Pedro Oriol, die daarmee van de 60ste naar de 16de plaats steeg. Er staan nog maar 15 spelers onder par. Andrea Perrino en Craig Lee zijn aan de leiding gegaan en staan op −5. De cut is deze week +4.

Ronde 3

De windvlagen zijn terug en de twee leiders zijn afgezakt. Matthew Zions, Coetzee en Colombo vechten om de eerste plaats; geen van drieën heeft al een overwinning op de Europese Tour behaald. Na 13 holes staan zij allen op −5, maar uiteindelijk gaan Coetzee en Colombo naar −3, toch nog genoeg voor de 2de plaats, en gaat Zions naar −6 en behoudt de leiding. Er staan nog maar negen spelers onder par.

Ronde 4

Aan het einde stonden nog maar vier spelers onder par. Matthew Zions won met −8, Deniel Denison, Peter Gustafsson en Craig Lee eindigde op een gedeeld 2de plaats met −1.

NaamScore R1Nr Score R2TotaalNr Score R3TotaalNr Score R4TotaalNr
Vlag van Australië Matthew Zions68−3T272+1−2467−4−6169−2−81
Vlag van Zweden Peter Gustafsson73+2T5371par+2T2970−1+1T1569−2−1T2
Vlag van Schotland Craig Lee69−2T768−3−5T174+3−2T572+1−1T2
Vlag van Zweden Daniel Denison69−2T774+3+1T2367−4−3T273+2−1T2
Vlag van Spanje Jorge Campillo76+5T66−5parT1670−1−1T772+1parT5
Vlag van Italië Andrea Perrino68−3T269−2−5T175+4−1T772+1parT5
Vlag van Zuid-Afrika George Coetzee66−5172+1−4372+1−3T275+4+2T12
Vlag van Schotland Alastair Forsyth73+2T5369−2parT1670−1−1T773+2+1T12
Vlag van Italië Federico Colombo72+1T3667−4−3471par−3T276+5+2T17
Vlag van Ierland Simon Thornton73+2T5371par+2T2967−4−2T578+7+5T36
Vlag van Nederland Robin Kind79+8T14071par+8MC
Vlag van Nederland Tim Sluiter78+7T13174+3+10MC
Vlag van België Nicolas Vanhootegem73+2T5379+8+10MC
Vlag van Nederland Wil Besseling75+4T8782+11+15MC

De spelers

Voormalige winnaars
Invitaties
Regionale rangorde
  • Vlag van Frankrijk Julien Grillon
  • Vlag van Frankrijk Alan Bihan
  • Vlag van Frankrijk Jean-Nicolas Billot
  • Vlag van Frankrijk Olivier David