Sainctelettebrug
| Sainctelettebrug | ||||
|---|---|---|---|---|
.jpg) | ||||
| Algemene gegevens | ||||
| Coördinaten | 50° 52′ NB, 4° 21′ OL | |||
| Overspant | Kanaal Charleroi-Brussel | |||
| Bouw | ||||
| Opening | 1935 | |||
| Architectuur | ||||
| Architect(en) | Victor Rogister | |||
| Bouwstijl | Art deco | |||
| ||||
De Sainctelettebrug (Frans: Pont Sainctelette) is een brede brug in de Stad Brussel over het Kanaal Charleroi-Brussel. Ze wordt beschouwd als een van de weinige bruggen in Brussel die op zichzelf als kunstwerk functioneert.[1] De brug vormt een belangrijke verbinding tussen het Saincteletteplein en -square de omliggende stadsdelen en maakt deel uit van een grootschalige herinrichting van de openbare ruimte. Ze is genoemd naar de Belgische politicus Charles-Xavier Sainctelette.[2]
Geschiedenis
Het Kanaal Charleroi-Brussel werd al in de 15e eeuw voorgesteld door Filips de Goede om Brussel met Charleroi te verbinden. De aanleg vond plaats in het begin van de 19e eeuw onder het Nederlandse bewind. De huidige brug werd in de jaren 1930 gebouwd door de Luikse architect Victor Rogister in voorbereiding op de Wereldtentoonstelling van 1935.[3] Sindsdien heeft de brug meerdere aanpassingswerken ondergaan in het kader van de aanleg van de Brusselse metro en de bouw van verkeerstunnels.[2]
In september 2025 werd een nieuwe brug naast het noordelijk deel van de brug geplaatst als onderdeel van de herinrichting. De brug is 37 meter lang en weegt 95 ton. Omdat transport over de weg niet mogelijk was, werd ze via het kanaal vanuit Willebroek aangevoerd en ter plaatse op de bruggenhoofden geplaatst. Na de plaatsing worden het brugdek, de leuningen en het wegdek afgewerkt en veiligheidstests uitgevoerd. De nieuwe brug wordt eind december 2025 in gebruik genomen. De herinrichting loopt door tot de zomer van 2027, inclusief vervanging van de tramsporen en volledige vernieuwing van de openbare ruimte.[4][5]
Beschrijving
De brug is volledig ontworpen door de Belgische beeldhouwer Ernest Wijnants.[6] Aan de vier uiteinden bevinden zich monumentale sculpturen in art-decostijl: twee mannelijke en twee vrouwelijke figuren van Byzantijnse inspiratie. De figuren hebben massieve lichamen, gesloten gezichten gericht naar het water, en dragen of omringen symbolische objecten zoals een hoorn des overvloeds, een zwaan, vissen of golven. De top van de pijlers waarop de beelden leunen eindigt in een bol van schelpen en plantmotieven. De zijkanten van de pijlers zijn versierd met maskers van Griekse inspiratie die zeemonsters voorstellen. De sculpturen werden uitgevoerd met de hulp van leerlingen van Wijnants, waaronder Werner Heyndrickx.[3]
- Sainctelettebrug200. Geraadpleegd op 5 september 2024.
- ↑ Pont Sainctelette. www.reflexcity.net. Geraadpleegd op 15 september 2025.
- 1 2 Demey, Thierry, Internet Archive (2008). Een kanaal in Brussel: bron van leven en werk. Brussel Badeaux. ISBN 978-2-9600414-4-6.
- 1 2 (en) Pont Sainctelette. Admirable Art Deco. Geraadpleegd op 15 september 2025.
- ↑ Thiry, Camille, Nieuwe mijlpaal voor de herinrichting van Sainctelette. Bruxelles Mobilité (13 september 2025). Geraadpleegd op 15 september 2025.
- ↑ KIJK: Nieuwe Sainctelettebrug geplaatst zonder enig probleem. www.bruzz.be. Geraadpleegd op 15 september 2025.
- ↑ Vier pijlers van de brug - Saincteletteplein / Kunst in openbare ruimte - Sint-Jans-Molenbeek – Inventaris van het roerend erfgoed. collections.heritage.brussels. Geraadpleegd op 15 september 2025.
05-09-2024
