Sacha Polak
| Sacha Polak | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
Sacha Polak in 2011 | ||||
| Geboren | 29 juli 1982 Amsterdam | |||
| Geboorteland |  Nederland | |||
| Beroep | filmregisseur, documentairemaker | |||
| (en) IMDb-profiel | ||||
| (nl) Moviemeter-profiel | ||||
| (mul) TMDB-profiel | ||||
| ||||
Sacha Polak (Amsterdam, 29 juli 1982) is een Nederlands filmregisseur en documentairemaker.
Biografie
Polak studeerde in 2006 af aan de Nederlandse Filmacademie. Zij begon haar loopbaan als regisseur met het maken van aantal korte films. In 2007 maakte zij in het kader van de serie Kort! de tien minuten durende film El Mourabbi.[1] Onder de tafel (2008), met Hans Dagelet en Jochum ten Haaf, gaat over een vader met het syndroom van Korsakov.[2] Haar korte film Broer werd in 2011 geselecteerd voor het Internationaal filmfestival van Berlijn.
Zij bracht in 2012 haar eerste speelfilm uit, getiteld Hemel. De film gaat over een grillige, met seks experimenterende jonge vrouw (gespeeld door Hannah Hoekstra) en haar vader.[3] Ook Hemel werd vertoond op het filmfestival in Berlijn en won daar de FIPRESCI-prijs van de internationale filmkritiek.[4] De film, vertaald in het Russisch door Andrey Efremov, werd in 2012 vertoond in de Russische stad Vologda als onderdeel van het VOICES Young Cinema Festival. In Polaks tweede speelfilm, Zurich (2015), speelt Wende Snijders een losgeslagen vrouw die na de dood van haar partner op zoek is naar houvast. Zurich won in Berljn de CICAE-prijs, toegekend door de jury van de Internationale Confederatie van Arthouse Bioscopen.[3][5]
In 2013 maakte Polak de documentaire Nieuwe Tieten, over haar beslissing om haar borsten preventief te laten amputeren.[6]
Dirty God (2019) is haar eerste Engelstalige speelfilm. De film gaat over een jonge vrouw (gespeeld door Vicky Knight) wier gezicht na een aanval met zuur ernstig is verminkt. Dirty God was de openingsfilm van het Internationaal Filmfestival Rotterdam in 2019 en werd als eerste Nederlandse film ooit geselecteerd voor de hoofdcompetitie van het Sundance filmfestival.[6][7] Bij het Nederlands Film Festival 2019 won de film drie Gouden Kalveren. Behalve Sacha Polak voor de Beste regie won Marleen Slot voor de Beste film en Rutger Reinders voor de Beste muziek.
In de film Silver Haze (2023) werkte Polak weer samen met Vicky Knight. In deze film heeft een jonge verpleegster te maken met een traumatische gebeurtenis uit het verleden, en een problematische familiesituatie. Ook deze film werd geselecteerd voor het Internationaal Filmfestival in Berlijn.[8]
Persoonlijk
Sacha Polak is de dochter van journalist en programmamaker Hans Polak. In Nieuwe Tieten werkte ze samen met haar stiefmoeder, de filmmaker Meral Uslu.[3]
Filmografie
- 2007 El Mourabbi (korte televisiefilm)
- 2008 Onder de tafel (korte film)
- 2011 Broer (korte film)
- 2012 Hemel (speelfilm) https://www.youtube.com/watch?v=E3DWNTzbUeE
- 2013 Nieuwe Tieten (documentaire)
- 2015 Zurich (speelfilm)
- 2019 Dirty God (speelfilm)
- 2023 Silver Haze (speelfilm)
Referenties
- ↑ El Mourabbi - vpro cinema. VPRO. Geraadpleegd op 11 augustus 2019.
- ↑ Onder de tafel - Beeld en Geluid Wiki. wiki.beeldengeluid.nl. Geraadpleegd op 11 augustus 2019.
- 1 2 3 Bor Beekman, Sacha Polak maakt met Dirty God een dubbelslag: openingsfilm van IFFR en daarna door naar Sundance. ‘Ik wil niet de filmmaker zijn van die tieten’. de Volkskrant (18 januari 2019). Geraadpleegd op 11 augustus 2019.
- ↑ FIPRESCI - Berlinale - Berlin International Film Festiva. www.fipresci.org. Geraadpleegd op 11 augustus 2019.
- ↑ ZURICH van Sacha Polak wint CICAE Award op Berlinale. Hollandse Film (2015). Geraadpleegd op 11 augustus 2019.
- 1 2 Regisseur Sacha Polak breekt door bij de mondiale filmelite. NRC (31 december 2018). Geraadpleegd op 11 augustus 2019.
- ↑ Sacha Polak. IFFR (13 december 2018). Gearchiveerd op 11 augustus 2019. Geraadpleegd op 11 augustus 2019.
- ↑ Silver Haze (2023) recensie, Sacha Polak - Cinemagazine. cinemagazine.nl. Geraadpleegd op 30 augustus 2025.