Rutland Water
| Rutland Water | ||||
|---|---|---|---|---|
  | ||||
| Situering | ||||
| Coördinaten | 52° 40′ NB, 0° 37′ WL | |||
 | ||||
| ||||
Rutland Water is een stuwmeer in het Engelse graafschap Rutland, ontworpen door de landschapsarchitect Dame Sylvia Crowe.[1] Het meer werd vanaf 1971 gebouwd en was volledig opgevuld in 1979.[2] Het bedekt circa 3100 acres, oftewel twaalfeenhalve vierkante kilometer, en is maximaal vierendertig meter diep;[3] na Lake Windermere is Rutland Water bijgevolg qua oppervlakte het grootste meer van Engeland.[4] Het bevindt zich centraal in het graafschap, ongeveer tweeënhalve kilometer ten oosten van Oakham. De eigenaar is de nutsmaatschappij Anglian Water.
Ligging
Rutland Water heeft een schiereiland met daarop het dorp Upper Hambleton. Aan de zuidoostelijke oever ligt het gehucht Normanton met de bewaarde kerk Normanton Church, die als museum is ingericht. Op de noordelijke oever bevindt zich Barnsdale met de botanische tuinen Barnsdale Gardens. Aan de noordoostelijke hoek van het meer liggen een bezoekerscentrum en bijbehorend recreatiegebied.
Het meer wordt gevoed door de rivieren Welland en Nene,[2] alsook door de Gwash, een zijtak van de Welland, die vanuit het noorden door de dam stroomt. Deze stuwdam is vijfendertig meter hoog en 1200 meter lang; de basis van de dam is tot 810 meter breed.[2]
Het wandelpad om Rutland Water heen is 37 kilometer lang.[3] Het westelijke uiteinde van het meer is een 0,4 vierkante kilometer groot natuurreservaat.[3]
Geschiedenis
De plannen voor de aanleg van een stuwmeer in deze streek ontstonden in de jaren zestig. Uit vijfenzestig locaties in de omgeving van Northamptonshire werd de vallei van de Gwash uitgekozen wegens de plaatselijke aanwezigheid van klei, die voor de constructie gebruikt kon worden.[2] De aanleiding was de sterk toegenomen waterbehoefte van Peterborough en de East Midlands.[4]
De afgravingen begonnen in 1971; vanaf 1975 werd het meer met water gevuld.[2] De oorspronkelijke naam van het stuwmeer luidde Empingham Reservoir, naar het dorp Empingham ten noordoosten van de stuwdam. Een schoolmeisje uit Rutland overhaalde de bevoegde autoriteit, deze naam in Rutland Water te wijzigen.[5]
Destijds lokte de aanleg van Rutland Water aanzienlijk protest onder de plaatselijke inwoners uit, in het bijzonder van boeren die grote hoeveelheden akkers moesten inboeten.[2] Het gehucht Nether Hambleton en delen van Middle Hambleton zijn geheel onder water verdwenen. Hier stond een boerderij die wellicht een van de oudste huizen in Rutland was.[2]
De architectonisch waardevolle Sint-Mattheüskerk van Normanton was in 1970 eigendom van een trust geworden, die voor behoud ijverde. Hier werd het onderliggende fundament, dat in het meer kwam te liggen, verstevigd met kalksteen en grind, ingedekt met beton.[2] Zodoende steekt de kerk op een soort pier in het water uit.
In de eenentwintigste eeuw is Rutland Water zowel een belangrijke broedplaats voor wilde vogels als een toeristische attractie. 's Winters vertoeven hier ruim 25.000 eenden, ganzen en zwanen.[3] Sedert 2001 broeden visarenden om het meer;[4] dit waren de eerste in Midden-Engeland geboren visarenden in 150 jaar.[3] De locatie is een Ramsargebied, speciale beschermingszone en Site of Special Scientific Interest.[3]
Blik naar het noordwesten
Blik naar het zuidoosten.jpg)
Visarend
Begin van het Hambleton-schiereiland
- ↑ Jane Kilsby, 'Celebrating Great Women of Banbury', op: Banbury Museum and Art Gallery, geraadpleegd op 15 september 2025.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 'Rutland Local History & Record Society at Rutland County Museum', op: The Heritage of Rutland Water, geraadpleegd op 15 september 2025.
- 1 2 3 4 5 6 'About Rutland Water', op: Leicestershire & Rutland Wildlife Trust, geraadpleegd op 15 september 2025.
- 1 2 3 The Times Atlas of Britain. National atlas of England, Scotland, Wales and Northern Ireland. Londen: Times Books, 2010, blz. 160, ISBN 9780007873210
- ↑ Informatiepaneel in Rutland County Museum, geraadpleegd op 30 september 2024.