Ruoqiang
| Arrondissement in China | |||
|---|---|---|---|
![]() | |||
![]() | |||
| Situering | |||
| Xinjiang | autonome regio | ||
| Prefectuur (zìzhìzhōu) | autonome prefectuur Bayin'gholin | ||
| Coördinaten | 39° 1′ NB, 88° 10′ OL | ||
| Naam (taalvarianten) | |||
| Vereenvoudigd Chinees | 若羌县 | ||
| Traditioneel Chinees | 婼羌縣 | ||
| Hanyu pinyin | Ruòqiāng Xiàn | ||
| Wade-Giles | Jo⁴-chʻiang¹ Hsien⁴ | ||
| Algemeen | |||
| Oppervlakte | 198.322 km² | ||
| Inwoners (2020) |
43.095 (0,22 inw./km²) | ||
| Overig | |||
| Postcode | 841800 | ||
| Netnummer | 0966 | ||
| Website | Officiële website | ||
| Foto's | |||
![]() | |||
![]() | |||
![]() | |||
| |||
| Ruoqiang | |
|---|---|
| Naamgeving in Volksrepubliek China (taal-varianten) | |
| Vereenvoudigd | 若羌县 |
| Traditioneel | 婼羌縣 |
| Hanyu pinyin | Ruòqiāng Xiàn |
| Oeigoers | چاقىلىق ناھىيىسى |
| Mongools | Tᠴᠠᠬᠠᠯᠢᠬ ᠰᠢᠶᠠᠨ |
|
| |
Ruoqiang, voor 1959 gekend als Laqiang, in het Oeigoers Qakilik, is een arrondissement in het zuidoosten van de autonome regio Xinjiang in het noordwesten van de Volksrepubliek China. Ruoqiang is het grootst van de negen arrondissementen in de Mongoolse autonome prefectuur Bayin'gholin en heeft een oppervlakte van 198.322 km². Het is daarmee in oppervlakte het grootste arrondissement in China. Bij de volkstelling van 2020 had het arrondissement 43.045 inwoners met een bevolkingsdichtheid van 0,22 inw/km².[1]
Het grenst in het westen aan het arrondissement Qiemo, in het noordwesten aan het arrondissement Yuli (beide ook in Bayin'gholin), in het noorden aan het arrondissement Shanshan van de prefectuur Turpan en het arrondissement Yizhou van de prefectuur Hami, in het westen aan de provincies Gansu en Qinghai, en ook in het zuiden aan Qinghai en de Tibetaanse Autonome Regio.
Ruoqiang ligt deels in het oostelijk deel van het Tarimbekken, wordt bevloeid door de Tarim en is in dat deel van het bekken omsloten door twee hooggebergten: de Tian Shan in het noorden en de Altyn Tagh en Kunlun in het zuiden. Een groot deel van het bekken wordt ingenomen door de grote Taklamakanwoestijn en de kleinere Lopwoestijn, respectievelijk ten westen en ten oosten van de bedding van de Tarim. Ruoqiang strekt zich ook zuidwaarts uit in de Altyn Tagh.
Het zuidelijke deel van het arrondissement is bergachtig. Het hoogste punt, de 6.860 m hoge Bukadaban Feng, gegeven zijn prominentie van 1.922 m een ultra, ligt op de grens met de provincie Qinghai. Het hoge plateau tussen de Altyn Tagh en het hoofdgebergte van Kunlun (waaronder de Ulugh Muztagh) staat bekend als het Kumkol-bekken: een endoreïsch bekken waar verschillende zoute meren voorkomen. Het bekken, gelegen in de zuidelijke delen van de arrondissementen Qiemo en Ruoqiang, wordt officieel als IUCN klasse IV habitat beschermd als het Altun Shan Natuurreservaat, ook gekend als Aerjinshan. Toegang is beperkt. In het extreem droge gebied zijn wel enkele meren. De drie belangrijkste meren in het Kumkol-bekken zijn het Aqqikkol-meer (ook bekend als Achak-kum) met een oppervlakte van 350 km², een gemiddelde diepte van 8 m, tot maximaal 25 m en op een hoogte van 4.250 m, het grotere Ayakkumu-meer met een oppervlakte van 1.140 km² op 3.876 m hoogte en het Jingyu-meer met een oppervlakte van 260 km² op 4.708 m hoogte.
In Ruoqiang liggen de ruïnes van Kroraina, de hoofdstad van het gelijknamig koninkrijk langs de zijderoute dat tot maximale bloei kwam in de 2e eeuw v.Chr.. Kroraina ligt aan de noordwestelijke rand van het Lob Nuur-zoutmeer. Hier zijn ook nederzettingen van de Tochaarse cultuur ontdekt, en de Tarim-mummies. Ook de oude Oeigoerse nederzetting Charklik, een van de Zesendertig Rijken van de Westelijke Gebieden ligt in Ruoqiang. De opstand van Charkhlik vond hier plaats in 1935 toen Oeigoeren in opstand kwamen tegen het door Hui gedomineerde Tunganistan, dat werd gecontroleerd door de 36e Divisie van het Nationaal Revolutionair Leger. De Oeigoeren werden verslagen.
De hoofdplaats van het arrondissement is de plaats Ruoqiang, op een hoogte van 848 meter. Bij de census van 2010 woonden er 9.872 inwoners in Ruoqiang. Het stadje ligt op het kruispunt van twee nationale wegen, het is het zuidelijk eindpunt van de G218, een nationale weg die 490 km noordwaarts, langs de bedding van de Tarim naar Korla voert en 1.073 km noordwaarts eindigt in Khorgos, de G315 is een 3.048 km lange oost-west verbinding tussen Xining in Qinghai en Kasjgar in Xinjiang, die 956 km westwaarts naar Hotan leidt.
Het arrondissement en zijn hoofdplaats worden in de 21e eeuw beter ontsloten door de aanleg van autosnelwegen, de G0711 Wuruo Expressway zorgt voor een snelle verbinding met de noordelijk gelegen miljoenenstad Ürümqi en volgt in het arrondissement de route van de nationale weg G218, de G0612 Xihe Expressway in aanleg volgt in het arrondissement de route van de G315.
- ↑ China: Xīnjiāng (Prefectures, Cities, Districts and Counties) - Population Statistics, Charts and Map. www.citypopulation.de. Geraadpleegd op 3 januari 2026.

.png)


.jpg)