Rudy van de Plassche

Rudy van de Plassche
Persoonlijke gegevens
Geboortedatum	24 september 1941
Geboorteplaats	IJzendijke
Overlijdensdatum	27 oktober 2019
Overlijdensplaats	Veldhoven
Beroep	elektrotechnisch ingenieur[1]
Academische achtergrond
Alma mater	Technische Universiteit Delft
Wetenschappelijk werk
Prijzen en erkenningen	IEEE Fellow (1980), IEEE Donald O. Pederson Award in Solid-State Circuits (1996)

Rudy Johan van de Plassche (IJzendijke, 24 september 1941 – Veldhoven, 27 oktober 2019) was een Nederlandse elektrotechnisch ingenieur. In 1964 behaalde hij zijn ingenieurstitel (Ir) elektrotechniek aan de Technische Universiteit Delft. In 1989 promoveerde hij aan dezelfde universiteit, promotor was Jan Davidse. De titel van zijn proefschrift is High-Speed and High-Resolution A/D and D/A Conversion.^[2]

In 1964 trad hij in dienst bij het Philips Natuurkundig Laboratorium (NatLab) in Eindhoven, waar hij betrokken was bij het ontwerpen van schakelingen voor analoge geïntegreerde circuits. Zijn interesses lagen op het gebied van operationele versterkers, instrumentatieversterkers, analoge vermenigvuldigers, geïntegreerde referentiebronnen, hoogwaardige en snelle analoog-naar-digitaal- en digitaal-analoogomzetters, sample-and-hold-versterkers en schakelingen en systemen voor digitale signaalverwerking. Hij ontwierp in 1978 de 14-bits DA-omzetter gebaseerd op zijn uitvinding van dynamische element-matching, die werd toegepast in de eerste generaties compact disc-spelers van Philips^[3].

In 1983 vertrok hij naar Philips Research Labs in Sunnyvale, Californië, waar hij manager werd van de advanced design group. In 1986 keerde hij terug naar het Philips Natuurkundig Laboratorium in Eindhoven, waar hij zich onder andere bezighield met circuits voor optische communicatie met hogesnelheids-bipolaire en GaAs-technologieën.

In 1989 werd hij benoemd tot deeltijdhoogleraar aan de Technische Universiteit Eindhoven (TU/e). In 1994 werd hij benoemd tot Philips Research Fellow, Philips’ hoogste wetenschappelijke eer. In 1998 nam hij ontslag en werd voltijdhoogleraar in de vakgroep Electronic Circuit Design van TU/e. Na een jaar, in 1999, trad hij in dienst bij Broadcom Nederland in Bunnik als technisch directeur.

Hij is houder van 82 Amerikaanse patenten, publiceerde meer dan 50 artikelen in IEEE-tijdschriften, en presenteerde circa 40 artikelen op diverse internationale conferenties. Hij was medeauteur van meer dan een dozijn boeken over elektronica.^[4]

• 1989: Fellow van het Institute of Electrical and Electronics Engineers (IEEE).
• 1990: Vederprijs van de Stichting Wetenschappelijk Radiofonds Veder, 'voor innovatieve bijdragen aan de ontwikkeling van de techniek van de analoog-digitaal en digitaal-analoog conversie'.^[5]
• 1994: Philips Research Fellow.
• 1996: IEEE Donald O. Pederson Award in Solid-State Circuits 'voor baanbrekende bijdragen aan het ontwerp van geïntegreerde schakelingen voor data-conversie'.