Regel van Hund

De regel van Hund is een regel in de scheikunde die door Friedrich Hund (1896 - 1997) is opgesteld, een natuurkundige uit Duitsland.

De elektronen worden binnen een subniveau van een hoofdniveau van de energietoestand van een elektron over de orbitalen verdeeld zodanig dat er zo veel mogelijk ongepaarde elektronen voorkomen. Het is immers zo dat twee elektronen in dezelfde orbitaal elkaar meer afstoten dan twee elektronen in verschillende orbitalen.

In de atoomfysica wordt deze regel op de volgende manier gehanteerd: wanneer het niet centrale deel van de coulombinteractie tussen de elektronen in rekening is gebracht, zijn de energieniveaus van de elektronenconfiguratie in de grondtoestand opgesplitst in termen. De term met het hoogste spinimpulsmoment heeft de laagste energie. Wanneer er hiervan meer zijn, dan is het van deze termen die met het hoogste baanimpulsmoment.