Redelijk gebruik

Een beleid inzake redelijk gebruik[1] (Engels: fair use policy of fair usage policy,[2][3] niet te verwarren met fair use) is een opsomming van voorwaarden waarmee een internetprovider of andere dienstaanbieder het netwerkverbruik van klanten reguleert om overbelasting, en daarmee overlast voor andere gebruikers, te voorkomen. Dergelijk beleid legt doorgaans grenzen op aan intensief of abnormaal gebruik (zoals zeer veel up- of downloaden, voortdurend intensief gegevensverkeer of misbruik van diensten) en bepaalt welke maatregelen de aanbieder mag nemen wanneer deze grenzen worden overschreden, bijvoorbeeld snelheidsverlaging, tijdelijke blokkering of extra kosten.

Bij internetabonnementen kan er een downloadlimiet van toepassing zijn: gebruikers mogen dan niet meer dan een vastgestelde hoeveelheid gegevens per maand downloaden. Er zijn ook internetproviders die geen exacte grens stellen. Zij hanteren een dergelijk beleid. Zolang een gebruiker de verbinding normaal gebruikt, wordt er niet ingegrepen.

Voor roaming kan de provider een grens stellen aan het dataverbruik dat tegen het binnenlandse tarief mag worden afgenomen. De consument kan dus belast worden met extra kosten vanwege roaming in het buitenland.[4]

Referenties

  1. Mijn operator voert een beleid inzake redelijk gebruik voor de roamingdiensten. Wat houdt dat in?. Belgisch Instituut voor postdiensten en telecommunicatie. Geraadpleegd op 6 december 2025.
  2. Wat is een fair use policy?. Kieszeker (4 september 2019). Geraadpleegd op 6 december 2025.
  3. (en) Powell, Matt, What is an internet Fair Usage Policy?. Broadband Genie (6 oktober 2025). Geraadpleegd op 6 december 2025.
  4. Roaming: wat u betaalt om uw smartphone in een ander EU-land te gebruiken. Your Europe. Geraadpleegd op 1 januari 2026.