Provincies van Madagaskar

De provincies van Madagaskar (Malagassisch: Faritany) waren de belangrijkste eerste bestuurslaag van Madagaskar. De zes provincies, elk genoemd naar hun hoofdstad, kenden een lange en complexe geschiedenis met meerdere periodes van opheffing en herinvoering. Elke provincie werd geleid door een rechtstreeks verkozen gouverneur (gouvernora), en de centrale staat was er vertegenwoordigd door een Commissaris-generaal (Commissaire général). Daarnaast fungeerden de provincies als kiesdistricten voor de Senaat, waarbij elke provincie twee senatoren verkoos.
Hoewel de provincies in 2007 werden opgeheven en vervangen door 22 kleinere regio's (faritra), werden ze bij grondreferendum in 2010 opnieuw in het leven geroepen als autonome entiteiten. Desondanks is de daadwerkelijke implementatie van deze herstelwet nooit volledig uitgevoerd, waardoor de regio's in de praktijk de belangrijkste bestuurslaag zijn gebleven. De provincies blijven echter een belangrijke geografische, culturele en historische referentie.
Geschiedenis
De geschiedenis van de provinciale indeling van Madagaskar kent verschillende distinctieve fasen.
Het concept werd voor het eerst geïnstitutionaliseerd in 1881 onder het Merina-koninkrijk van Ranavalona II, waarbij het eiland werd opgedeeld in administratieve eenheden. Deze eerste provinciale structuur werd echter in 1896 afgeschaft na de Franse verovering van het eiland en de opheffing van de Malagassische monarchie.
Onder het Franse koloniale bestuur werd de indeling in provincies in 1946 opnieuw ingevoerd. Deze bestuursindeling werd na de onafhankelijkheid van Madagaskar in 1960 gehandhaafd onder de Eerste en Tweede Republiek.
Na de overgang naar de Derde Republiek werd de rol van de provincies hervormd door de nieuwe grondwet van 1992, waarbij ze meer autonomie kregen als autonome provincies.
In 2007 nam de regering onder president Marc Ravalomanana een omstreden wet aan die de provincies ophief en verving door twee nieuwe bestuurslagen: 22 regio's (faritra) en een groter aantal districten (distrika). Deze hervorming was officieel bedoeld om decentralisatie te bevorderen.
De politieke crisis van 2009 leidde tot een nieuw grondwettelijk referendum. De nieuwe grondwet van 11 december 2010 voorzag in de restauratie van de zes provincies als gedecentraliseerde territoriale gemeenschappen. Ondanks deze grondwettelijke bepaling is de daadwerkelijke heroprichting van de provinciale besturen nooit volledig gerealiseerd, waardoor de regio's de facto de belangrijkste bestuurslaag zijn gebleven.
Provincies
| # | Provincie | Hoofdstad | Opp. (km²) | Inw. (2001)[1] |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Antananarivo | Antananarivo | 58.283 | 4.580.788 |
| 2 | Antsiranana | Antsiranana | 43.056 | 1.188.425 |
| 3 | Fianarantsoa | Fianarantsoa | 102.373 | 3.366.291 |
| 4 | Mahajanga | Mahajanga | 150.023 | 1.733.917 |
| 5 | Toamasina | Toamasina | 71.911 | 2.593.063 |
| 6 | Toliara | Toliara | 161.405 | 2.229.550 |