Protonverval
Volgens het standaardmodel van deeltjesfysica zijn protonen stabiel. Een proton kan vanwege het behoud van het baryongetal bijvoorbeeld niet in een positron en fotonen vervallen. Spontaan protonverval is volgens de wetten van de natuurkunde daarom niet mogelijk.
Men heeft voorgesteld dat de overmaat van de materie over de antimaterie in het heelal het resultaat ervan is dat in het begin van het heelal er niet evenveel materie als antimaterie was.[1] Het verschil zou maar klein geweest zijn, in de orde van 1 op elke 10 000 deeltjes. Nadat het grootste deel van de materie en de antimaterie was geannihileerd, was er alleen nog baryonische materie in het heelal over. Dit betekent dat hoewel de wet van behoud van het baryonenaantal niet werd gebroken, het protonverval het onvermijdelijke mechanisme was om het baryonenaantal terug naar de toestand van evenwicht te brengen. Het eerste verschil in het heelal is zo verminderd tot de materie die er tegenwoordig in het heelal over is.
- voetnoten
- bronvermelding
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Proton decay op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.