Propalaeotherium
| Propalaeotherium Status: Uitgestorven, als fossiel bekend Fossiel voorkomen: Vroeg-Eoceen | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | ||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||
| ||||||||||
| Geslacht | ||||||||||
| Propalaeotherium Gervais, 1849 | ||||||||||
| Typesoort | ||||||||||
| Propalaeotherium isselanum | ||||||||||
 | ||||||||||
| Skelet van Propalaeotherium hassiacum | ||||||||||
Afbeeldingen op  Wikimedia Commons | ||||||||||
Propalaeotherium op  Wikispecies | ||||||||||
| ||||||||||
Propalaeotherium[1] is een geslacht van uitgestorven paardachtigen uit het Vroeg-Eoceen.
Beschrijving
Leden van Propalaeotherium werden ongeveer dertig tot zestig centimeter lang en tien kilogram zwaar. Ze hadden geen hoeven, zoals andere Equidae-leden, maar een aantal tenen.
Ze waren herbivoor. Uit een aantal fossielen, gevonden in Groeve Messel, kon worden opgemaakt dat ze bessen aten, die op de grond gevonden werden.[2]
Soorten
- Propalaeotherium hassiacum
- Propalaeotherium isselanum
- Propalaeotherium sinense
- Propalaeotherium voigti
Trivia
- Propalaeotherium komt voor in Walking with Beasts waar het een prooi is voor Gastornis en Ambulocetus.
Bronnen, noten en/of referenties
Literatuur
- Jens Lorenz Franzen: Die Urpferde der Morgenröte. Elsevier, Spektrum Akademischer Verlag, München 2007, ISBN 3-8274-1680-9
- Jens Lorenz Franzen: Unpaarhufer – Urpferde und Tapirartige. In: Stephan F. K. Schaal, Krister T. Smith und Jörg Habersetzer (Hrsg.): Messelein fossiles Tropenökosystem. Senckenberg-Buch 79, Stuttgart, 2018, S. 293–301
Noten
- ↑ Fossilworks: Propalaeotherium. www.fossilworks.org. Geraadpleegd op 22-05-2023.
- ↑ Wilde, V.; Hellmund, M. (2010). "First record of gut contents from a middle Eocene equid from the Geiseltal near Halle (Saale), Sachsen-Anhalt, Central Germany". Palaeobiodiversity and Palaeoenvironments 90 (2): 153. link