Postumus Cominius Auruncus
Postumus Cominius Auruncus was Romeins consul in 501 (met Titus Lartius Flavus) en 493 v.Chr. (met Spurius Cassius Vecellinus), volgens de zeer onbetrouwbare Romeinse traditie voor deze vroege jaren.[1] In de antieke geschiedschrijving duikt hij vaak alleen op onder de naam Postumus Cominius.[2] Hij zou de enige patriciër uit de gens Cominia zijn geweest.
De Volscische Oorlog, die in verband wordt gebracht met de legende van Coriolanus, zou volgens de Romeinse traditie hebben plaatsgevonden tijdens het tweede consulaat van Cominius, die als veldheer in deze oorlog zou hebben opgetreden. Volgens Dionysius zou hij in 497 v.Chr. de Saturnustempel hebben ingewijd[3] en trok hij in 488 v.Chr. met vier andere gezanten naar Coriolanus om te onderhandelen.[4]
Noten
- ↑ T.R.S. Broughton, The Magistrates of the Roman Republic, I, New York, 1951, pp. 9-10, 14-16.
- ↑ Cicero, Balbus 53; De re publica II 57; Titus Livius, Ab Urbe condita II 18.1; Dionysius van Halicarnassus, V 50.1, VI 49.1; Cassiodorus, 91.1.
- ↑ VI 1.4.
- ↑ Dionysius van Halicarnassus, VIII 22.4.
Referenties
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Postumus Cominius Auruncus op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
- F. Münzer, art. Cominius (16), in RE IV.1 (1900), coll. 608-609.