Portrait de la jeune fille en feu

Portrait de la jeune fille en feu
Alternatieve titel(s) Portrait of a Lady on Fire
Regie Céline Sciamma
Producent Véronique Cayla
Bénédicte Couvreur
Scenario Céline Sciamma
Hoofdrollen Adèle Haenel
Noémie Merlant
Valeria Golino
Muziek Jean-Baptiste de Laubier
Montage Julien Lacheray
Cinema­tografie Claire Mathon
Productie­bedrijf Lilies FilmsBewerken op Wikidata
Distributie Pyramide
Première 19 mei 2019 (Cannes)
Genre Kostuumdrama
Speelduur 120 minuten
Taal Frans
Land van herkomst Vlag van Frankrijk Frankrijk
Gewonnen prijzen European Film Award for Best Screenwriter (2019), European University Film Award (2019), Dorian Award for LGBTQ Film of the Year (2019), Queer Palm (2019)Bewerken op Wikidata
Kijkwijzer
Bekijk/bewerk dit op Wikidata
Bekijk/bewerk dit op Wikidata
Seks
Officiële website
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
(mul) TMDb-profiel
(en) AllMovie-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Portrait de la jeune fille en feu, ook bekend onder de Engelstalige titel Portrait of a Lady on Fire, is een Frans kostuumdrama uit 2019 onder regie van Céline Sciamma. De hoofdrollen worden vertolkt door Adèle Haenel en Noémie Merlant.

Verhaal

In 1760, op een eiland in Bretagne, wordt edelvrouwe Héloïse in korte tijd klaargestoomd voor een gearrangeerd huwelijk. Ze is enkele weken geleden door haar moeder, de gravin, uit het klooster gehaald, om de plaats in te nemen van haar zus, die zich onlangs van het leven heeft beroofd. Maar ook Héloïse staat niet te springen om te trouwen met een man die ze nooit heeft ontmoet, en weigert te poseren voor haar huwelijksportret. Kunstenares Marianne wordt daarom een week lang ingehuurd als haar gezelschapsdame, om buiten medeweten van Héloïse alsnog een portret te fabriceren. Na een week is het portret af, naar tevredenheid van de gravin. Marianne en Héloïse zijn inmiddels echter genoeg vertrouwd met elkaar geraakt, dat Marianne haar het schilderij laat zien. Héloïse is geschokt, niet zo zeer van het bestaan ervan, maar van de gekozen gezichtsuitdrukking waarin zij zichzelf niet herkent. Marianne besluit hierop het gezicht op het schilderij met een spons te vernietigen, en Héloïse vraagt aan de gravin of Marianne een week langer mag blijven om een nieuw portret te maken, met de belofte er deze keer wél voor te poseren. De gravin gaat akkoord, onder voorwaarde dat het portret af is wanneer ze over een week terugkeert naar het eiland.

In Héloïses laatste dagen als ongehuwde vrouw groeien zij en Marianne verder naar elkaar toe en ontwikkelt zich een heimelijke romance. Op een avond lezen ze, samen met het dienstmeisje Sophie, de legende van Orpheus en Eurydice en bediscussiëren ze de ware reden waarom Orpheus omkeek en zo Eurydice verloor. Verder helpen ze Sophie om een abortus te verwezenlijken en te verwerken, introduceert Marianne bij Héloïse het muziekstuk l’estate van Vivaldi op het klavecimbel, en bezoeken ze met Sophie een nachtelijke bijeenkomst van dansende en zingende vrouwen rond een kampvuur, waarbij de japon van Héloïse vlam vat. Als herinnering voor later tekent Marianne een zelfportret op pagina 28 van een boek van Héloïse. Het onvermijdelijk einde van de relatie vindt plaats wanneer het huwelijksportret af is, Héloïse door haar moeder in een trouwjapon wordt gehesen en Marianne het eiland moet verlaten. In een verwijzing naar de legende van Orpheus en Eurydice kijkt Marianne bij haar vertrek nog één keer om, voor ze voorgoed van het eiland vertrekt en haar geliefde Héloïse achterlaat.

Enkele jaren later treft Marianne op een kunsttentoonstelling een portret aan van Héloïse. De vrouw wordt erop afgebeeld met een dochter aan haar zijde, en in haar hand een nagenoeg gesloten boek, maar met een omgevouwen hoekje op pagina 28. Ook ziet ze Héloïse nog één keer van een afstand, in een concertzaal, waar Héloïse geëmotioneerd luistert naar een uitvoering van l’estate. [1]

Rolverdeling

Productie

Eind juni 2018 verscheen op twitter dat regisseuse Céline Sciamma voor haar volgende film, Portrait de la jeune fille en feu, opnieuw zou samenwerken met actrice Adèle Haenel, met wie ze eerder al in Naissance des pieuvres (2007) had samengewerkt.[2] In september 2018 werd via hetzelfde kanaal het vastleggen van acteurs Noémie Merlant, Valeria Golino en Luàna Bajrami publiekelijk bekendgemaakt.[3] De opnames, die in Bretagne plaatsvonden, gingen op 15 oktober 2018 van start en eindigden op 4 december 2018.[2][4][5] De portretten die Marianne tekent in de film werden in werkelijkheid geschilderd door de Franse kunstenares Hélène Delmaire.[6]

De film ging op 19 mei 2019 in première op het filmfestival van Cannes.[7]

Prijzen en nominaties

Jaar Prijs Categorie Genomineerde(n) Uitslag
2019Filmfestival van CannesGouden PalmCéline SciammaGenomineerd
Queer PalmGewonnen
Beste scenarioGewonnen
Europese filmprijzenBeste regieCéline SciammaGenomineerd
Beste scenarioGenomineerd
Beste actriceAdèle HaenelGenomineerd
Noémie MerlantGenomineerd
European University Film AwardGewonnen
2020Golden GlobesBeste niet-Engelstalige filmGenomineerd
BAFTA AwardsBeste niet-Engelstalige filmGenomineerd
César AwardsBeste filmCéline Sciamma, Bénédicte CouvreurGenomineerd
Beste regieCéline SciammaGenomineerd
Beste actriceAdèle HaenelGenomineerd
Noémie MerlantGenomineerd
Beste originele scenarioCéline SciammaGenomineerd
Meest beloftevolle actriceLuàna BajramiGenomineerd
Beste camerawerkClaire MathonGewonnen
Beste kostuumontwerpDorothée GuiraudGenomineerd
Beste productieontwerpThomas GrézaudGenomineerd
Beste geluidJulien Sicart, Valérie Deloof, Daniel SobrinoGenomineerd