Atlasturkooisblauwtje
| Atlasturkooisblauwtje | ||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | ||||||||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||
| Soort | ||||||||||||||||||
| Polyommatus atlantica (Elwes, 1905) Originele combinatie Lycaena hylas var. atlantica | ||||||||||||||||||
| Synoniemen | ||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||
| Afbeeldingen op | ||||||||||||||||||
| Atlasturkooisblauwtje op | ||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||
Het Atlasturkooisblauwtje (Polyommatus atlantica) is een vlinder uit de familie Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort ia gepubliceerd in 1905 door Henry John Elwes.
Een bijzonderheid van het atlasturkooisblauwtje is dat het genoom van deze vlinder niet minder dan 229 chromosoomparen omvat, een record in het dierenrijk, afgezien van polyploïdie.[1]
Verspreiding
De soort komt voor in Marokko (Hoge Atlas tussen 1700 en 2700 meter hoogte, Midden-Atlas en Westelijke Rifgebergte tussen 1300 en 2100 meter) en Noordoost-Algerije (Aures en Djurdjura-gebergte tussen 1700 en 2500 meter hoogte).
Vliegtijd
Het Atlasturkooisblauwtje vliegt in twee generaties, van eind mei tot in juli en van augustus tot in september.
Waardplanten
De rups leeft op Anthyllis vulneraria.
Ondersoorten
- Polyommatus atlantica atlantica (Elwes, 1905) (Hoge Atlas)
- = Plebicula atlantica atlantica Elwes, 1905
- Polyommatus atlantica weissi (Dujardin, 1977) (Midden-Atlas en Westelijke Rifgebergte)
- = Plebicula atlantica weissi Dujardin, 1977
- Polyommatus atlantica barraguei Dujardin, 1977 (Algerije)
- = Plebicula atlantica barraguei (Dujardin, 1977)
Bronnen, noten en/of referenties
- (en) Markku Savela. Polyommatus Latreille, 1804. nic.funet.fi. Geraadpleegd op 21-8-2022.
- Referenties
- ↑ Charlotte J. Wright, Dominic Absolon, Martin Gascoigne-Pees, Roger Vila, Mara K.N. Lawniczak, Mark Blaxter (2025). Constraints on chromosome evolution revealed by the 229 chromosome pairs of the Atlas blue butterfly. Current Biology (Elsevier). DOI: 10.1016/j.cub.2025.08.032.
- Literatuur
- Tom Tolman & Richard Lewington (1999). “De Nieuwe Vlindergids, 450 soorten dagvlinders van Europa en noordwest-Afrika”. Vertaling en bewerking: Inge van Halder, De Vlinderstichting. ISBN 90-5210-325-9
