Pietro Avoscani
| Pietro Avoscani | ||
|---|---|---|
| Algemene informatie | ||
| Geboren | 1816 Livorno | |
| Overleden | 1 maart 1891 Alexandrië | |
| Nationaliteit | Italiaans | |
| Geboorteland | Egypte | |
| Beroep | schilder, interieurontwerper, architect | |
| Bekend van | Kediviaal Operahuis in Caïro | |
| Overig | ||
| Politiek | Jong Italië (streven naar een verenigde Italiaanse republiek) | |
.jpg)
_-_TIMEA_(cropped).jpg)
Pietro Avoscani (Livorno, 1816 – Alexandrië, 1 maart 1891) was een Italiaans interieurontwerper en architect die hoofdzakelijk in Egypte werkzaam was. Hij werkte voor het hof van de kedive en ontwierp tal van monumentale gebouwen, met name in Alexandrië en Caïro.
Leven
Pietro Avoscani werd geboren in Livorno als zoon van graaf Francesco Avoscani en zijn echtgenote. Na het verlies van zijn vader en later zijn moeder groeide hij op in moeilijke omstandigheden. Hij ontpopte zich al jong als een getalenteerd kunstenaar en decorateur, met een uitgesproken liefde voor tekenen en schilderkunst.[1] In de jaren 1830 raakte hij betrokken bij de revolutionaire beweging La Giovine Italia, waarna hij Italië moest ontvluchten. In 1837 vestigde hij zich in Alexandrië, Egypte, waar zijn broer Camillo al diende in de Egyptische marine.[2]
In Alexandrië begon Avoscani als decorateur aan het Ras el-Tin-paleis. Hij kreeg snel erkenning van Mohammed Ali pasja, die hem opdracht gaf voor de decoratie van meerdere paleizen,[3] en hem zelfs de leiding over een teken- en schilderopleiding aanbood – een functie die hij afwees om zijn onafhankelijkheid te behouden.[4] Ismaïl pasja, heerser over Egypte vanaf 1863, kende hem diverse prestigieuze opdrachten toe.[5]
Reizen en diplomatie
Op initiatief van Mohammed Ali ondernam Avoscani in 1839 een diplomatieke en artistieke reis door Europa. Hij bezocht Athene, Constantinopel, Odessa, Moskou, Sint-Petersburg en Wenen, waar hij contacten legde met kunstenaars, diplomaten en leden van de aristocratie. In Rusland verbleef hij op het landgoed "Alupka" van prins Vorontsov in de Krim en ontmoette hij leden van de keizerlijke familie.[6]
In 1853 reisde hij naar Italië en Frankrijk om marmer en decoraties voor staatsprojecten te selecteren, waarbij hij regelmatig samenwerking zocht met Italiaanse leveranciers.[7]
Architecturale werken in Egypte
Avoscani ontwierp en decoreerde een groot aantal representatieve gebouwen in Alexandrië en Caïro. Enkele van zijn belangrijkste projecten zijn:
- decoratie van het Ras el-Tin-paleis (1837–1847), inclusief de toegangspoort en marmeren trofee;[3][8]
- decoratie en beeldhouwwerk in het Gabbari-paleis (1846–1848), inclusief zes marmeren beelden door Italiaanse beeldhouwers waaronder Salvino Salvini, Pietro Costa en Ulisse Cambi;[3][9]
- Abbasiya- en Hilmiya-paleizen (1850–1853), monumentale residenties buiten het toenmalige centrum van Caïro, in opdracht van Abbas Pasha;[7]
- o.a. kiosk, fontein en grote trap van het Gezira-paleis in Zamalek, Caïro (1860-1861), waar de internationale gasten van Ismail Pasja verbleven voor de opening van het Suezkanaal, tegenwoordig onderdeel van het Cairo Mariott Hotel;[10]
- decoractie van het Sjoebra-paleis, Caïro (1860-1861), de residentie van Mohamed Ali in Caïro, bijgenaamd het "Egyptische Versailles";[11]
- ontwerp en bouw van het Theâtre Zizinia (1862–1863), een operatheater in Alexandrië geïnspireerd door La Scala in Milaan. Gesloopt in 1908 en vervangen door een nieuw operahuis;[12][2]
- ontwerp en bouw van het Kediviaal Operahuis in Caïro (1869), gebouwd in slechts zes maanden ter gelegenheid van de opening van het Suezkanaal. Afgebrand in 1971;[13]
- ontwerp en bouw van de Internationale Katoenbeurs (Bourse) van Minet el-Bassal, Alexandrië (1871), een centrum voor de Egyptische katoenhandel.[3][2]
Stadsontwikkeling
Avoscani was niet alleen actief als architect, maar ook als stedelijk planner en investeerder. Hij ontwierp ambitieuze projecten, waaronder de boulevard tussen Ras el-Tin en Ramla (nu onderdeel van de corniche van Alexandrië), die na zijn dood door Dietrich Bey werd overgenomen en uitgevoerd door de gebroeders Almagià.[3][14]
Culturele bijdrage
Naast zijn bouwkundige werk was Avoscani een promotor van kunst, industrie en onderwijs. Hij organiseerde de eerste kunsttentoonstelling in Egypte, importeerde kunstwerken en marmersoorten uit Italië, en stimuleerde de oprichting van scholen en culturele instellingen voor de "Colonia Italiana" (Italiaanse gemeenschap) in Alexandrië, zoals het Italiaans College en de Internationale Kring.[15]
Hij was ook betrokken bij liefdadigheidswerk en steunde jonge kunstenaars financieel. Hij bleef zijn hele leven trouw aan zijn politieke overtuiging en de Jong Italië-beweging: ook in Egypte bleef hij actief in de idealen van Mazzini.[2]
- (it) Abdoun, Saleh (1971). Genesi dell'"Aida", con documentazione inedita. EDT, Turijn. ISBN 88-85065-96-1.
- (en) Awad, Mohamed Fouad (1990). Italian influence on Alexandria's architecture (1834-1985) (pdf). Environmental Design: Journal of the Islamic Environmental Design Research Centre: 72-85 (Carucci Editore: Rome).
- (it) Balboni, L.A. (1906). Gl'Italiani nella civiltà egiziana del secolo XIX. Storia, biografie, monografie. Stabilmento Tipo-litografico V. Penasson, Alexandrië, pp. 394-408.
- (it) Michel, Ersilio (1958). Esuli italiani in Egitto (1815-1861). Stabilimento Grafico Impronta, Turijn. ISBN SBL0486597.
- (en) Khalil, Mohamed Ali Mohamed (2009). The Italian Architecture in Alexandria, Egypt. The conservation of the Italian residential buildings (unpublished MA thesis, Libera Università degli Studi di Enna "Kore"), pp. 19-20. Geraadpleegd op 21 juli 2025.
- (en) Pallini, Cristina, Italian Architects and Modern Egypt (pdf) 6-12. Massachusetts Institute of Technology (2004). Geraadpleegd op 23 juli 2025.
- (en) Petrocelli, Paolo, The origins of opera houses in Egypt. Medium.com (6 juni 2020). Geraadpleegd op 18 juli 2025.
- (it) Prinzivalli, Luciano, Pietro Avoscani 1816 - 1891. Italiani in Egitto (2006). Gearchiveerd op 17 augustus 2019. Geraadpleegd op 21 juli 2025.
- (fr) Tagher, J. (1949). Pietro Avoscani, artiste-décorateur et homme d’affaires. Cahiers d’histoire égyptienne 4: 306-314.
- (it) Ulacacci, Niccola (1870). Pietro Avoscani. Cenni biografici, [Livorno].
- ↑ Balboni 1906, p. 395.
- 1 2 3 4 Ulacacci 1870.
- 1 2 3 4 5 Awad 1990, p. 76.
- ↑ Balboni 1906, p. 396.
- ↑ Abdoun 1971, p. 143.
- ↑ Balboni 1906, pp. 398-401.
- 1 2 Balboni 1906, p. 403.
- ↑ Balboni 1906, p. 397.
- ↑ Balboni 1906, p. 402.
- ↑ Balboni 1906, pp. 406-407.
- ↑ Balboni 1906, p. 405.
- ↑ Awad 1990, pp. 73, 76.
- ↑ Petrocelli 2020.
- ↑ Balboni 1906, pp. 407-408.
- ↑ Balboni 1906, p. 408.