Pieter Varekamp

Pieter Johan Varekamp ( Bristol, 5 april 1942 – Amsterdam, 2 oktober 2020) was een Nederlands journalist.

Hij was zoon van de Britse Marguerita Mary Estelle Davies en de Amsterdamse marconist Johan Frederik Varekamp, werkend voor de verbindingsdienst van de KLM. Pieter had minstens twee dochters uit meerdere relaties.^[1] Hij was voorts jarenlang bevriend met Ineke Hilhorst.

Varekamp maakte meest met cameraman Tim Nijzink en geluidsman Willem Lagerman reportages voor AVRO’s Televizier, waar hij in eerste instantie als regisseur en producent werkte. Al eerder werkte hij bij de TROS. Samen met Wibo van de Linde voerde hij bij Televizier een modernisering door zodat het meer kon concurreren met Brandpunt en Achter het nieuws. De samenwerking met Van de Linde liep niet altijd even gesmeerd. Voor diezelfde omroep was hij betrokken bij talkshows van Sonja Barend, Sterrenslag, sportgala’s. Ook werkte hij mee programma’s voor goede doelen zoals voor Amnesty International en het mede door hem geïnitieerde Een voor Afrika. In 1996 maakte hij een documentaire over dirigent Willem Mengelberg.

Varekamp reisde voor zijn Televizieronderwerpen de hele wereld rond en trof op sommige plekken erbarmelijke situaties aan. Bovendien werd hij in 1988 tijdens zijn werk beschoten in Roemenië, dan nog onder bewind van Nicolae Ceaușescu met zijn Securitate. Wellicht was de aanleiding zijn reportage over de erbarmelijke toestanden in de weeshuizen van dat land. Het leek allemaal in eerste instantie van hem af te glijden, maar later in zijn leven leidde het tot posttraumatische stressstoornis (PTSS). Dit noopte hem te stoppen; hij herstelde er niet meer van.

Hij overleed op 78-jarige leeftijd aan de gevolgen van een eerder geconstateerde hartinfarct en plotseling aneurysma. Hij noemde zichzelf in de autobiografie De deadline (1998) "Boodschapper van het wereldnieuws".