Piet Kramer (natuurkundige)
| Piet Kramer | ||
|---|---|---|
| Persoonlijke gegevens | ||
| Geboortedatum | 1929 | |
| Overlijdensdatum | 2021 | |
| Beroep | natuurkundige | |
| Academische achtergrond | ||
| Alma mater | Vrije Universiteit Amsterdam | |
Pieter (Piet) Kramer (13 maart 1929 – 4 oktober 2021[1][2]) was een Nederlandse natuurkundige. Van 1961 tot 1989 werkte hij bij het Philips Natuurkundig Laboratorium (NatLab) in Eindhoven. Hij was onderzoeker, afdelingshoofd, adjunct-directeur en later algemeen directeur van alle Philips research.
Loopbaan
Kramer volgde zijn middelbare schoolopleiding aan het Marnix Gymnasium te Rotterdam. Hij studeerde natuurkunde aan de Vrije Universiteit in Amsterdam, waar hij in 1961 afstudeerde. Hij vervolgde meteen daarna zijn loopbaan bij het Philips Natuurkundig Laboratorium (NatLab) in Eindhoven. Hij werkte onder andere aan (hoogspannings) elektronenmicroscoop en het cyclotron.
Hij werd in 1967 benoemd tot afdelingshoofd van de groep Optica. Kramer was een van de pioniers op het gebied van optische video recording: Video Long Play (VLP). In 1972 werd de VLP gedemonstreerd voor de pers. In 1976 wordt de optische videoplaat op de Amerikaanse markt in Atlanta uitgebracht. Het systeem werd een commerciële flop, en enkele jaren na de introductie trok Philips zich terug uit deze markt. In 1975 begon in zijn groep een onderzoek naar optische audioplaten, waaruit de succesvolle compact disc en alle ander optische digitale formaten zijn ontstaan.
In 1974 werd hij benoemd tot adjunct-directeur van de sector Optiek (Kees Bulthuis volgde hem op als afdelingshoofd van de groep Optiek). In 1982 werd hij benoemd tot Algemeen Directeur Philips Research. In 1989 ging hij met pensioen.
Eerbewijzen
- 1973 Vederprijs (met K. Compaan)[3]
- 1986 Rank Prize (met G. Bouwhuis en K. Compaan).[4] For their work in establishing the key principles and technologies required for the development and production of the video and audio players and digital memories based on optical disc recording.