Phyllocnistis valentinensis

Phyllocnistis valentinensis
Phyllocnistis valentinensis
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Arthropoda (Geleedpotigen)
Klasse:Insecta (Insecten)
Orde:Lepidoptera (Vlinders)
Superfamilie:Gracillarioidea
Familie:Gracillariidae (Mineermotten)
Onderfamilie:Phyllocnistinae
Geslacht:Phyllocnistis
Soort
Phyllocnistis valentinensis
M. Hering, 1936
mijn
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Insecten

De geel-slakkenspoormot (Phyllocnistis valentinensis) is een vlinder uit de familie van de mineermotten (Gracillariidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Erich Martin Hering in een publicatie uit 1936.

Verspreiding

De soort komt voor in Nederland, België, Frankrijk, Spanje, Duitsland, Polen, Tsjechië, Slowakije, Oostenrijk, Hongarije, Slovenië, Griekenland (de Dodekanesos), Europees Rusland[1], Kazachstan[1] en Iran. De geel-slakkenspoormot komt pas sinds 2013 in België voor en sinds 2017 in Nederland.[2]

Leefwijze

De rupsen voeden zich met planten van de wilgenfamilie (Salicaceae) waaronder Salix acutifolia[1], schietwilg (Salix alba), treurwilg (Salix babylonica), kraakwilg (Salix fragilis), bittere wilg Salix purpurea en amandelwilg (Salix triandra). De gang van de gelig gekleurde mijn blijft binnen de bladschijf van het blad en eindigt meestal bij de bladrand, die daar wat naar beneden is omgevouwen. In België en Nederland worden de bezette mijnen van juli tot september aangetroffen en is sprake van één generatie. In Zuid-Europa is mogelijk sprake van twee generaties.[2]

Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.