Philippe Charlier

Philippe Charlier (Charleroi, 16 juli 1951) is een Belgisch voormalig volksvertegenwoordiger en politicus voor achtereenvolgens de PSC, het cdH en Les Engagés.

Levensloop

Philippe Charlier werd opgeleid tot hoofdtechnicus in de elektronica bij het technisch college Aumôniers du Travail in Charleroi, behaalde een graduaat in regeltechniek en automatisering aan het Institut technique supérieur in Namen en in 1975 een licentie en een aggregaat in de psychopedagogie aan de Université de Mons-Hainaut. Van 1976 tot 1988 was hij leraar aan het college Aumôniers du Travail in Charleroi en van 1985 tot 1996 was hij tevens docent in het onderwijs voor sociale promotie.

Hij werd politiek actief voor de christendemocratische PSC. Van 1985 tot 1987 was hij voorzitter van de PSC-jongerenafdeling van de stad Charleroi en van 1983 tot 1987 was hij ondervoorzitter van de PSC-jongerenafdeling van het arrondissement Charleroi.

Van 1987 tot 1995 was Charlier lid van de Kamer van volksvertegenwoordigers voor het arrondissement Charleroi. Door de toen bestaande dubbelmandaten zetelde hij in die periode automatisch ook in de Waalse Gewestraad en de Raad van de Franse Gemeenschap. Hij concentreerde zich vooral op het beleid rond begroting en onderwijs en was voorzitter van de onderwijscommissie binnen zijn partij. In de Kamer zetelde hij tevens in de zogeheten commissie-Dhoore, die moest toezien op de transparantie van de financiering van de politieke partijen en maakte hij deel uit van de commissies Onderwijs, Wetenschapsbeleid en Cultuur (1988-1989), Tewerkstelling en Sociaal Beleid (1988-1989) en Sociale Zaken (1989-1995). In de Waalse Gewestraad was hij van 1988 tot 1989 voorzitter van de commissie Waterbeleid, Landelijke Vernieuwing, Natuurbehoud, Personeel en Administratie, van 1989 tot 1991 voorzitter van de commissie Landelijke Vernieuwing, Natuurbehoud, Industriële Zones en Werk en van 1992 tot 1995 voorzitter van de commissie Ruimtelijke Ordening, Erfgoed en Transport en lid van de commissie Technologische Ontwikkeling, Wetenschappelijk Onderzoek, Werk en Beroepsopleiding en in de Raad van de Franse Gemeenschap zetelde hij van 1988 tot 1989 in de commissie Onderwijs en Wetenschappelijk Onderzoek, van 1989 tot 1995 in de commissie Onderwijs, Opleiding en Onderzoek en van 1992 tot 1995 in de commissie Internationale Betrekkingen.

Na de omvorming van België tot een federale staat was Charlier van 1995 tot 2004 lid van het Waals Parlement en het Parlement van de Franse Gemeenschap. Aangezien hij zich voornamelijk toelegde op onderwijs, was hij vooral in dit laatste parlement actief. Naast de commissie Onderwijs, waarin hij van 1995 tot 2004 zitting had, zetelde hij tot in 1999 in de commissie Internationale Betrekkingen en van 1999 tot 2004 was hij ondervoorzitter van het Parlement van de Franse Gemeenschap. In het Waals Parlement maakte hij intussen deel uit van de commissie Technologische Ontwikkeling, Opleiding, Onderzoek en Werk Van 1995 tot 1999 zetelde hij als gemeenschapssenator in de Senaat, als vertegenwoordiger van de Franse Gemeenschap. In deze assemblee was hij van juli tot oktober 1995 ondervoorzitter van de commissie Buitenlandse Aangelegenheden en van 1995 tot 1999 lid van de commissie Financiën en Economische Aangelegenheden. Daarnaast was hij van 1993 tot 1999 opdrachthouder voor Europa van de Assemblée parlementaire de la Francophonie en van 1999 tot 2004 voorzitter van de Belgische afdeling van deze instantie.

Van 1989 tot 1991 was hij eveneens gemeenteraadslid van Fleurus en van 2001 tot 2024 was hij gemeenteraadslid van Aiseau-Presles.

In 2004 werd Charlier niet herkozen in het Waals Parlement. Vervolgens werd hij van 2004 tot 2005 kabinetschef van minister van Onderwijs Marie-Dominique Simonet en van 2005 tot 2014 afgevaardigde van de Franse Gemeenschapsregering bij de Université Catholique de Louvain. Ook werd hij bestuurder van de Waalse investeringsmaatschappij SRIW en tot 2019 bestuurder bij vervoersmaatschappij TEC in Charleroi, alsook van 2007 tot 2024 lid van het directiecomité van de afvalintercommunale ICDI (het latere TIBI) en van 1996 tot 2021 voorzitter van het Franstalige garantiefonds voor schoolgebouwen.

Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.