Philipp Ludwig von Seidel

Philipp Ludwig von Seidel
Philipp Ludwig von Seidel (1821-1896)
Philipp Ludwig von Seidel (1821-1896)
Persoonlijke gegevens
Titelatuur/graad doctoraatBewerken op Wikidata
Geboortedatum 24 oktober 1821Bewerken op Wikidata
Geboorteplaats ZweibrückenBewerken op Wikidata
Overlijdensdatum 13 augustus 1896Bewerken op Wikidata
Overlijdensplaats MünchenBewerken op Wikidata
Beroep wiskundige,[1][2][3] astronoom,[1][2][3] academisch docent,[1][2][3] wetenschapper,[4] opticien[4]Bewerken op Wikidata
Lid van Beierse Academie van Wetenschappen en Geesteswetenschappen,[1][3] Göttinger Academie van Wetenschappen,[1][3] Beierse Academie van Wetenschappen en Geesteswetenschappen,[3] Pruisische Academie van Wetenschappen,[1][3] Duitse Academie der Wetenschappen Leopoldina[1][5][3]Bewerken op Wikidata
Academische achtergrond
Alma mater Frederick William Universiteit (1840; 1842),[1][3] Albertina-universiteit (1842; 1843),[1][3] Ludwig Maximilians-universiteit (1843; 1844)[1][3][6]Bewerken op Wikidata
Proefschrift De optima forma speculorum telescopicorumBewerken op Wikidata
Promotor(s) Carl August von Steinheil[7][1][3]Bewerken op Wikidata
Wetenschappelijk werk
Vakgebied(en) astronomie, wiskunde, reeks, wiskundige functie, optica, telescoop, fotometrie, theory of errorBewerken op Wikidata
Bekend van Gauss–Seidel methodBewerken op Wikidata
Prijzen en erkenningen Beierse Maximiliaansorde voor Wetenschap en Kunst (1876),[3] Orde van Verdienste van de Heilige Michaël (1870),[3] ennoblement (1882)[3]Bewerken op Wikidata

Philipp Ludwig von Seidel (Zweibrücken, 23 oktober 1821 - München, 13 augustus 1896) was een Duits wiskundige. Zijn moeder was Julie Reinhold en zijn vader Justus Christian Felix Seidel.[8]

Lakatos schreef de ontdekking van uniforme convergentie toe aan von Seidel (1847) door een analyse van een verkeerd bewijs van Cauchy.[9] Von Seidel ontleedde in 1857 de eerste orde monochromatische aberraties in vijf aparte aberraties. Tegenwoordig zijn ze gekend als de 5 Seidel lensfouten.

De krater Seidel op de maan is naar hem genoemd. Het Gauss–Seidel methode is een bruikbaar methode voor het oplossen van lineaire systemen.