Peter Carmeliet

Peter Carmeliet
Persoonlijke gegevens
Geboortedatum	8 december 1959
Geboorteplaats	Leuven
Beroep	arts, academisch docent
Lid van	Duitse Academie der Wetenschappen Leopoldina, Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen, Academia Europaea, American Academy of Arts and Sciences
Academische achtergrond
Alma mater	Katholieke Universiteit Leuven, Sint-Pieterscollege
Wetenschappelijk werk
Vakgebied(en)	plasminogen, angiogenese, endotheel
Prijzen en erkenningen	Francquiprijs (2002), InBev-Baillet Latour Gezondheidsprijs (2005),[1] Ernst Jung Prize for Medicine (2010), The Louis and Artur Lucian Award in Cardiovascular Diseases (2006), Dr A.H. Heinekenprijs voor geneeskunde (2018)

Peter baron Carmeliet (Leuven, 8 december 1959) is een Vlaams doctor in de geneeskunde en gewoon hoogleraar aan de Katholieke Universiteit Leuven. Hij is tevens scientific director binnen het Vlaams Instituut voor Biotechnologie (VIB).

Hij studeerde af in 1984 als arts aan de KU Leuven en volgde nadien meerdere stages in en kreeg onderzoeksbeurzen aan onder meer de campus van Baltimore van de University van Maryland, Harvard Medical School en het Whitehead Institute van het Massachusetts Institute of Technology (MIT). In 1989 promoveerde hij aan de KU Leuven. Hij is auteur of coauteur van honderden gepubliceerde onderzoeksrapporten in de voornaamste wetenschappelijke tijdschriften, met veelvuldige citaties door collega's.^[2] Carmeliet heeft een h-index van 193.^[3] Hij kreeg aanvullende aanstellingen in onder meer de Universiteit Maastricht (CARIM) en de Medical School van Dartmouth College.

Aan de KU Leuven leidt hij het VIB Vesalius Research Centre binnen het Departement Moleculaire en Cellulaire Geneeskunde. Hij levert baanbrekend werk in de angiogenese, het onderzoek van de groei en de functie van bloedvaten. Angiogenese vindt plaats bij de embryovorming, maar kan ook in gang gezet worden bij wondherstel en gestart worden door tumorcellen. Zijn onderzoek naar angiogenese^[4] leverde in samenwerking met Désiré Collen anti-PLGF op, een middel dat kankertumoren zuurstof en voedsel ontneemt door in te werken op de betrokken bloedvaten. De remmer treedt op tegen PLGF, de PLacental Growth Factor. Het middel is effectief bij sommige kankers, oogziektes en is gemakkelijk via de bloedbaan toe te dienen. Ingevolge zijn onderzoek rond angiogeneseremmers voor de VEGF-groeifactoren (vascular endothelial growth factor) zijn er ook vooruitzichten op een werkend geneesmiddel dat kan helpen bij de stabilisatie van amyotrofe laterale sclerose.

In 2001 werd hem een Unrestricted Bristol Myers Squibb Grant toegewezen. In 2002 werd hij de laureaat van de Francquiprijs. In 2005 werd hem samen met Désiré Collen de InBev-Baillet Latour Gezondheidsprijs toegekend. In 2010 kreeg hij voor baanbrekend medisch onderzoek de Ernst Jung-Preis für Medizin.^[5] Ook in 2010 werd hem door het Fonds voor Wetenschappelijk Onderzoek een Excellentieprijs toegekend, de prijs Dr. Joseph Maisin voor fundamenteel biomedische wetenschappen.^[6] In 2018 werd de Dr A.H. Heinekenprijs voor geneeskunde aan hem toegekend.^[7] In 2015 kreeg hij vergunning van erfelijke adel met de persoonlijke titel van baron.^[8] Op 10 juni 2022 werd hij geïnstalleerd als lid van de American Academy of Arts and Sciences.^[9] Op 11 juli 2022 ontving hij het Ereteken van de Vlaamse Gemeenschap.

Carmeliet woont in Blanden, is gehuwd en vader van drie kinderen.