Paul Berryer
| Paul Berryer | ||||
|---|---|---|---|---|
| Geboren | Luik, 4 mei 1868 | |||
| Overleden | Spa, 14 juni 1936 | |||
| Land | ||||
| Partij | Katholieke Partij | |||
| Minister van Binnenlandse Zaken | ||||
| Aangetreden | 5 september 1910 | |||
| Einde termijn | 21 november 1918 | |||
| Regering | Schollaert De Broqueville I Cooreman | |||
| Monarch | Albert I | |||
| Voorganger | Frans Schollaert | |||
| Opvolger | Charles de Broqueville | |||
| Aangetreden | 16 december 1921 | |||
| Einde termijn | 1924 | |||
| Regering | Theunis I | |||
| Voorganger | Henri Carton de Wiart | |||
| Opvolger | Prosper Poullet | |||
| Minister van Staat | ||||
| Aangetreden | 21 november 1918 | |||
| ||||
Burggraaf Paul Marie Clément Berryer (Luik, 4 mei 1868 - Spa, 14 juni 1936) was een Belgisch politicus en minister voor de Katholieke Partij.
Biografie
Paul Berryer was een zoon van Charles Berryer, industrieel, en Clémence Denis. Hij trouwde in 1895 in Luik met Marie Dallemagne, een telg uit een invloedrijke, Luikse familie. Ze waren de ouders van ambassadeur Joseph Berryer.
Hij liep school aan het Collège Saint-Servais in Luik en behaalde het diploma van doctor in de rechten aan de Universiteit van Luik. Hij werd advocaat aan de balie van Luik. Hij zette zich voor sociaal-katholieke werken in, onder meer via een campagne tegen alcoholmisbruik.
Hij werd in 1903 gemeenteraadslid van Luik. In datzelfde jaar werd hij vicevoorzitter van de Katholieke Partij. Hij werd nadien senator voor het arrondissement Luik (1908-1936).
Berryer was minister van Binnenlandse Zaken (1910-1918) in de regering-Schollaert en de regering-De Broqueville I. In 1911 diende hij diverse wetsvoorstellen in voor de verbetering van de medische zorgverstrekking, waaronder de oprichting van een dienst voor vaccinaties, het medisch onderzoek op school, de oprichting van hygiëneburelen en de medische vaststelling bij geboorte en overlijden. Tijdens de Eerste Wereldoorlog volgde hij de regering in ballingschap naar Le Havre. Hij leidde er samen met Kamervoorzitter Frans Schollaert het Comité officiel belge de Secours aux Réfugiés. Hij organiseerde tal van voorzieningen voor vluchtelingen: het plaatsingsbureau voor werknemers, de bedelling van kledij, het repertorium voor vluchtelingen, de evacuatie van kinderen uit het frontgebied en de schoolkolonies.
Hij was minister van Binnenlandse Zaken en Volksgezondheid (1921-1924) in de regering-Theunis I.
Eerbetoon
- In 1918 werd Paul Berryer benoemd tot minister van Staat.
- In 1920 verleende koning Albert I hem de titel van burggraaf.
Publicaties
- Le monopole de l'alcool, Luik, 1898
- Unions professionnelles, Luik, 1898
- De 1884 à 1900, Brussel, 1900
- Pourquoi pas socialistes? Le socialisme économique. Le socialisme politique et parlementaire, Brussel, 1902
Literatuur
- Paul VAN MOLLE, Het Belgisch parlement, 1894-1972, Antwerpen, Standaard, 1972.
- Paul GERIN, 'Paul Berryer', in Biographie nationale de belgique, vol. 35, Brussel, Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique, 1970.
- Michaël AMARA, Inventaire des archives du Comité officiel belge de Secours aux Réfugiés (Le Havre), 1914-1925, Brussel, Algemeen Rijksarchief van België, 2016.
- Michaël AMARA, Inventaire des archives du Ministère de l'Intérieur au Havre relatives aux Colonies scolaires belges en France et en Suisse, 1914-1919, Brussel, Algemeen Rijksarchief van België, 2008.
Externe links
| Voorganger: Frans Schollaert |
Minister van Binnenlandse Zaken 1910-1918 |
Opvolger: Charles de Broqueville |
| Voorganger: Henri Carton de Wiart |
Minister van Binnenlandse Zaken 1921-1924 |
Opvolger: Prosper Poullet |