Paul Appell

Paul Appell
Appell in 1921
Appell in 1921
Persoonlijke gegevens
Volledige naam Paul Émile Appell
Geboortedatum 27 september 1855
Geboorteplaats Straatsburg
Overlijdensdatum 24 oktober 1930
Overlijdensplaats Parijs
Beroep wiskundige, academisch docentBewerken op Wikidata
Lid van Franse Academie van Wetenschappen, Russische Academie van Wetenschappen, Academie van Wetenschappen van de USSR, Accademia Nazionale dei Lincei, Russische Academie van Wetenschappen, Association des anciens élèves, élèves et amis de l'École normale supérieure, Turijnse Academie van Wetenschappen,[1] Société astronomique de France, Roemeense AcademieBewerken op Wikidata
Academische achtergrond
Alma mater École normale supérieure, lycée Henri-Poincaré, Universiteit van Parijs[2]Bewerken op Wikidata
Wetenschappelijk werk
Vakgebied(en) wiskunde, mechanica
Bekend van Appell-vergelijkingen, Appell-veeltermen
Prijzen en erkenningen Grootkruis in het Legioen van Eer (10 oktober 1925),[3] Ponceletprijs (1887), Jean Reynaudprijs (1931)Bewerken op Wikidata
Portaal  Portaalicoon   wiskunde

Paul Émile Appell (Straatsburg, 27 september 1855 - Parijs, 24 oktober 1930) was een Frans wiskundige.

Appell ging in 1873 naar de École normale supérieure in Parijs, waar hij in 1876 promoveerde. Hij werd in 1885 hoogleraar mechanica aan de Sorbonne. In 1892 werd hij gekozen als lid van de Franse academie voor wetenschappen. Van 1903 tot 1920 was hij decaan van de faculteit wetenschappen aan de universiteit van Parijs en van 1920 tot 1925 was hij er rector.

Appell koos tijdens de Dreyfusaffaire de kant van Dreyfus, die zoals hijzelf afkomstig was uit de Elzas. Appell was een expert in de commissie tijdens het nieuwe proces van Dreyfus in 1904-1906 dat leidde tot zijn vrijspraak. In de Eerste Wereldoorlog was hij de eerste voorzitter van de hulporganisatie Secours National, die hulp bood aan de slachtoffers van de oorlog.

Appell leverde bijdragen aan de mechanica, meetkunde en analyse (algebraïsche functies, differentiaalvergelijkingen). Hij bestudeerde de veeltermrijen met de eigenschap dat de afgeleide van de n-de veelterm gelijk is aan n maal de (n-1)-de veelterm; deze zijn later naar hem genoemd (Appell-rijen of Appell-veeltermen).[4] In 1900 beschreef hij veralgemeende bewegingsvergelijkingen in de klassieke mechanica met de zogenaamde Appell-vergelijkingen (ook Gibbs-Appell-vergelijkingen genoemd).[5]

Een van zijn dochters huwde de wiskundige Émile Borel.