Palivere
Plaats in Estland  | |||
|---|---|---|---|
  | |||
 | |||
| Situering | |||
| Provincie | Läänemaa | ||
| Gemeente | Lääne-Nigula | ||
| Coördinaten | 58° 58′ NB, 23° 53′ OL | ||
| Algemeen | |||
| Inwoners (2021) |
680 | ||
| Foto's | |||
 | |||
| Voormalig station, gebouwd in 1905 | |||
| |||
Palivere (Duits: Pallifer)[1] is een plaats in de Estlandse gemeente Lääne-Nigula, provincie Läänemaa. De plaats heeft de status van groter dorp of vlek (Estisch: alevik).
Tot in oktober 2013 lag Palivere in de gemeente Taebla. In die maand werd Taebla bij de fusiegemeente Lääne-Nigula gevoegd.
Bevolking
In 2000 had Palivere nog 1061 inwoners.[2] Op 31 december 2011 had de vlek 654 inwoners[3] en op 31 december 2021 woonden er 680 mensen.[4]
Ligging
De bovenloop van de Taebla loopt aan de oostkant van Palivere en kruist de hoofdweg Põhimaantee 9 die langs de noordrand loopt. Vanaf de Väinamerikust bij Rohuküla loopt deze weg naar Haapsalu, Palivere en Ääsmäe, waar hij aansluit op de Põhimaantee 4 naar de hoofdstad Tallinn.
In de plaats staan twee monumentale bomen, een Zweedse lijsterbes (de Palivere pooppuu) met een omtrek van 261 cm en een hoogte van 11 meter[5] en een fladderiep (de Palivere künnapuu of hiiekünnapuu) met een omtrek van 5,7 meter en een hoogte van 10 meter. De iep is beschadigd doordat hij een keer in brand heeft gestaan, maar leeft nog. In de 16e en 17e eeuw zijn offers gebracht bij deze boom. In de grond zijn munten aangetroffen; de oudste dateert uit 1564.[6][2]
Geschiedenis
Op een heuvel aan de oever van de Taebla op het grondgebied van Palivere zijn de resten gevonden van een vesting, die in gebruik is geweest tussen de 6e en de 11e eeuw.[2]
In 1414 ontstond een landgoed Pallifer. Het werd in 1493 genoemd als Pallever, in 1586 als Pallefer en in 1716 als Palfer. Het was in handen van de families von Berg, von Lüder en Pilar von Pilchau. De Estse staat, die vanaf 1918 onafhankelijk werd, onteigende het landgoed in 1919. De laatste eigenaar was Woldemar von Hunnius.[1][7][2][8]
Het landhuis van het landgoed, gebouwd in 1845, is bewaard gebleven. Het staat in het dorp Vidruka, ten noorden van Palivere.[7][8]
De nederzetting Palivere ontstond pas nadat Palivere in 1905 een station gekregen had aan de spoorlijn Keila - Haapsalu. De nederzetting begon te groeien in de jaren twintig van de 20e eeuw en kreeg rond 1970 de status van alevik.[1][7] In 1995 is de spoorlijn ingekort tot het traject Keila-Riisipere en werd het station gesloten. Het stationsgebouw bestaat nog en werd ind 2009 in gebruik genomen als jeugdcentrum.[9]
Foto's
De monumentale fladderiep..JPG)
De bast van de fladderiep
De plaats waar het fort heeft gelegen
Toegangsweg naar het station
Monument voor luitenant Starodoebov en 19 andere Sovjetmilitairen, omgekomen in de Tweede Wereldoorlog
- 1 2 3 Hans Feldmann, Heinz von zur Mühlen en Gertrud Westermann, Baltisches historisches Ortslexikon. Teil 1. Estland (einschließlich Nordlivland), Böhlau Verlag, Köln/Wien, 1985, blz. 426.
- 1 2 3 4 (et) Palivere alevik. Eestigiid. Gearchiveerd op 7 juli 2007.
- ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2011. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2011). Geraadpleegd op 13 juli 2023. Tik boven het middelste vak ‘Palivere small town’ in.
- ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2021. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2021). Geraadpleegd op 13 juli 2023. Tik boven het voorlaatste vak ‘Palivere small town’ in.
- ↑ (et) Palivere pooppuu (KLO4000386). Eelis Infoleht. Gearchiveerd op 13 juli 2023. Geraadpleegd op 13 juli 2023.
- ↑ (et) 10139 Ohvripuu Hiiekünnapuu. Kultuurmälestiste register. Gearchiveerd op 13 juli 2023. Geraadpleegd op 13 juli 2023.
- 1 2 3 (et) Marja Kallasmaa, Palivere. Dictionary of Estonian Place names. Gearchiveerd op 13 juli 2023. Geraadpleegd op 13 juli 2023.
- 1 2 (et) Palivere mõis. Eesti mõisaportaal. Gearchiveerd op 11 december 2021. Geraadpleegd op 20 februari 2024.
- ↑ (et) Palivere noortekeskus näeb taas välja nagu vana jaamahoone. Struktuurifondid.ee (9 november 2009). Gearchiveerd op 1 maart 2014.