Pakubuwono VII van Surakarta

Pakubuwono VII
Pakoeboewono VII van Soerakarta
Susuhunan van Surakarta
Periode	14 juni 1830 - 10 mei 1858
Voorganger	Pakubuwono VI
Opvolger	Pakubuwono VIII
Familie
Geboren	28 juli 1796 kraton van Surakarta
Overleden	10 mei 1858 kraton van Surakarta
Vader	Pakubuwono IV
Dynastie	Kartasura

Pakubuwono VII van Surakarta werd op 28 juli 1796 geboren in de kraton van de stad Surakarta en stierf daar op 10 mei 1858. Hij was een zoon van de vierde susuhunan van de vorstenstaat Surakarta. Op 13 juni 1830 werd hij als kroonprins aangewezen en een dag later werd hij tot susuhunan gekroond met de keizerskroon van Surakarta. De Nederlandse regering was zijn suzerein.

Hij kreeg als prins de titel "Kanjeng Pangeran Ngabehi" en werd later verheven tot "Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Purbaya". Als kroonprins voerde hij een dag lang de titel "Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anum Amangku Negara Sudibya Rajaputra Narendra ing Mataram". Zijn officiële titel als susuhunan was "Z.H. Sampeyan Dalam ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Prabhu Sri Paku Buwana VII Senapati ing Alaga Ngah 'Abdu'l-Rahman Saiyid ud-din Panatagama [Sunan Purbaya], Susuhunan van Surakarta".

Zijn voorganger was zijn neef (oomzegger) Pakubuwono VI die in 1823 werd gekroond. Twee jaar later brak de Java-oorlog uit, een door Diponegoro aangevoerde jihad op Java. Diponegoro was regent van het aangrenzende sultanaat Yogyakarta. De Nederlanders achtten de zesde susuhunan onbetrouwbaar tijdens het neerslaan van opstand. Na de oorlog werd hij door de Nederlanders afgezet en ging hij op Ambon in ballingschap.

Pakubuwono VII werd een trouw vazal van de Nederlandse koloniale overheid. Hij was luitenant-kolonel Honorair van het VIIe Regiment Huzaren van het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger en Commandeur in de Orde van de Nederlandse Leeuw.

De beroemde Indische dichter en 'helderziende' Raden Ngabei Ronggowarsito werd door Pakubuwono VII in zijn Kraton aangesteld als hofdichter.^[1]

Pakubuwono VII was een moslim en huwde vier vrouwen. Hij verwekte twee zoons en drie dochters en stierf op 10 mei 1858 in zijn kraton. Zijn lichaam werd in het mausoleum in Imagiri bijgezet.^[2] Hij werd opgevolgd door een oudere halfbroer.

De gouverneurs-generaal van Nederlands-Indië ten tijde van Pakubuwono VII van Surakarta waren in chronologische volgorde: Van den Bosch, Baud, De Eerens, Van Hogendorp, Merkus, Jan Reijnst, Rochussen, Duymaer van Twist en Pahud.

Zie de categorie Pakubuwono VII van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.