Pacaraimagebergte
| Pacaraimagebergte | ||||
|---|---|---|---|---|
| Hoogste punt | Roraima (2.810 m) | |||
| Lengte | 800 km | |||
| Land |  Brazilië,  Guyana,  Venezuela | |||
| Locatie | Noordelijk Zuid-Amerika | |||
| Coördinaten | 5° 0′ NB, 61° 0′ WL | |||
| Onderdeel van | Hoogland van Guyana | |||
  | ||||
| Foto's | ||||
 | ||||
| ||||
Het Pacaraimagebergte (of Pacaraima, Portugees: Serra de Pacaraima, Spaans: Sierra de Pacaraima) is een gebergte in de Zuid-Amerika: in het zuidwesten van Guyana, het noorden van Brazilië en het oosten van Venezuela.
Geografie
Het gebergte strekt zich uit van west naar oost over meer dan 800 kilometer. De hoogste top is de berg Roraima, 2.810 meter boven zeeniveau, een tepui omgeven door 300 meter hoge kliffen.
Geologisch gezien maakt het deel uit van het Guianaschild en biogeografisch gezien van het Hoogland van Guyana. De bergen vormen de scheiding tussen de Orinocovallei in het noorden en het Amazonebekken in het zuiden. Ze dienen ook als natuurlijke grens in oost-westelijke richting, waar ze zich 800 kilometer uitstrekken en een grensmarkering vormen tussen Brazilië en Zuidoost-Venezuela en tussen Brazilië en West-Centraal-Guyana.
Geologie
Het Pacaraimagebergte is een zandsteenplateau dat wordt ondersteund door een laag van horizontale precambrische mariene sedimenten, die in het post-krijt zijn ontstaan. Erosie van het zandsteen (de Roraima Supergroep) resulteert in dramatische steile hellingen, waarvan de afzonderlijke overblijfselen tepuis worden genoemd. De bergen Roraima, Ayanganna en Wokomung zijn enkele van de bekendere voorbeelden.
Talrijke rivieren ontspringen in deze bergen en storten zich op hun weg naar beneden spectaculair naar beneden om enkele pittoreske watervallen te vormen. Een mooi voorbeeld hiervan zijn de Kaieteurwatervallen in Guyana en de Ángelwaterval in Venezuela. De bovenloop van de Mazaruni en de Ireng ontspringen in het Pacaraimagebergte.
Ecologie
Het Pacaraimagebergte is grotendeels bebost, met hier en daar savannes, vooral aan de voet van Roraima en aan de Braziliaanse kant van het gebergte. De savannes zijn begroeid met gras en tot een hoogte van 2000 m af en toe met Curatella americana-bomen. Deze gebieden zijn brandgevaarlijk, hetzij door toedoen van de mens voor landbouw of veeteelt, hetzij tijdens periodes van droogte.
De steile hellingen maken het moeilijk om gegevens te verzamelen, maar door het relatieve isolement van deze vlakke bergtoppen is er een scala aan endemische flora ontstaan met een “groot potentieel voor een hoge soortendiversiteit”. De familie van de Rapateaceae is een van de meest voorkomende bloeiende planten op de tepui-plateaus.
Bescherming
Houtkap en mijnbouw vormen een bedreiging voor de biodiversiteit van het Pacaraimagebergte. Het 116.748 hectare grote nationaal park Monte Roraima beschermt een deel van het gebergte in Roraima, Brazilië.
Bevolking
De bergen zijn de traditionele thuisbasis van de Patamona en Macushi volkeren. Het Macushi-dorp Tipuru wordt beschouwd als het oudste dorp in het zuidelijke Pacaraimagebergte. Het heeft de oudste kerk en school in de regio.
Monumenten zijn van bijzondere betekenis voor de inheemse bevolking en zijn verweven met mondelinge overleveringen en cultuur. Volgens de Macushi-kosmologie zijn bergen en andere landvormen ontstaan toen mythische schepperbroers Wayaka, de “boom des levens”, omhakten. Deze broers veranderden mensen, dieren en andere dingen in rotsformaties, waardoor ze een bijzondere mythologische oorsprong kregen.
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Pacaraima Mountains op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
