P.W. Janssen Ziekenhuis

P.W. Janssen Ziekenhuis
Noordgevel van het P.W. Janssen Ziekenhuis, ca. 1920
Noordgevel van het P.W. Janssen Ziekenhuis, ca. 1920
Locatie
Plaats(en) Almen
Land Nederland
Adres Ehzerallee 14, 7218 BS AlmenBewerken op Wikidata
Vernoemd naar Peter Wilhelm JanssenBewerken op Wikidata
Organisatie
Opening 1915
Bouwkundige informatie
Architect(en) George Nicolaas ItzBewerken op Wikidata
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Het P.W. Janssen Ziekenhuis was achtereenvolgens een homeopathische zorginstelling, tuberculose-sanatorium, en verpleeghuis aan de Ehzerallee in het Gelderse dorp Almen. Het werd gesticht in 1915 en werd gesloten in 1993. De gelijknamige stichting betrok vervolgens een nieuw verpleeghuis in Deventer, in de provincie Overijssel.

Homeopathie

Het particuliere modelziekenhuis voor homeopathische behandelingen werd gesticht door Clara Janssen, dochter van de in 1903 overleden rijke tabakshandelaar en filantroop Peter Wilhelm Janssen naar wie het ziekenhuis werd genoemd. Mevrouw Janssen was gehuwd met de Almense huisarts Pieter van der Harst die zich specialiseerde in de homeopathie. De Delftse bouwkundige George Nicolaas Itz maakte een bouwplan dat leidde tot de bouw van een met luxueuze materialen uitgevoerd ziekenhuis met 25 bedden voor zieken van allerlei aard. Dit was het aantal patiënten dat volgens Van der Harst door een geneesheer zonder assistentie te behandelen viel. Om het huis bevond zich voor de patiënten een zeven hectare groot wandelpark met speciaal stofvrij aangelegde paden.

Sanatorium

Met de toestroom van patiënten wilde het echter niet erg vlotten en in 1918 werden de steeds maar oplopende tekorten zelfs de zeer bemiddelde eigenaresse te bar. Het echtpaar bood daarom het ziekenhuis kosteloos aan aan de gemeente Amsterdam en trok zich geheel terug. Het echtpaar stelde slechts één voorwaarde; de instelling diende zolang ze bestond P.W. Janssen Ziekenhuis te blijven heten. Amsterdam maakte er een sanatorium van voor lijders aan been- en gewrichtstuberculose. De exploitatietekorten bleven echter bestaan. Daardoor kwam de instelling in 1921 in handen van de gemeente Deventer die haar ging gebruiken voor het laten kuren van vaak in ongezonde omstandigheden wonende onbemiddelde bewoners met longtuberculose van deze fabrieksstad.

De gemiddelde bezetting was in 1922 ruim 50 patiënten. De sanatorium-capaciteit werd in de jaren daarna verder uitgebreid vanwege de behoefte aan kuurplaatsen en om een gunstige exploitatie mogelijk te maken. Uitbreidingen vonden voor een groot deel plaats in de vorm van houten barakken. Ten slotte beschikte men in 1952 over 180 bedden.

Verpleeghuis

Na 1952 nam het aantal tuberculosepatiënten sterk af en werden er steeds meer andere langdurig zieken verpleegd in het ziekenhuis. In 1967 sloot men de laatste afdeling voor tbc-lijders. Vervolgens ontwikkelde men plannen voor de bouw van een modern verpleeghuis. Er werd in 1993 een verpleeg- en revalidatiecentrum met 230 bedden gerealiseerd in de wijk Colmschate in Deventer.

Na de verhuizing werden de oude ziekenhuisgebouwen in Almen in gebruik genomen als asielzoekerscentrum. Later, na een grondige renovatie, opende in 1998 het driesterrenhotel Landgoed Ehzerwold er zijn poorten.