Otis Redding

Otis Redding
Otis Redding in 1966
Algemene informatie
Volledige naam	Otis Ray Redding, Jr.
Geboortedatum	9 september 1941
Geboorteplaats	Dawson[1]
Overlijdensdatum	10 december 1967
Overlijdensplaats	Madison
Land	Verenigde Staten
Opleiding gevolgd aan	Ballard-Hudson High School
Werk
Jaren actief	1960–1967
Genre(s)	Soul
Beroep(en)	Singer-songwriter
Instrument(en)	piano, stem
Zangstem(men)	tenor
Label(s)	Stax Records, Atco Records, Rhino Entertainment, Sundazed Records
Verwante artiesten	The Upsetters, The Bar-Kays, Carla Thomas
Officiële website (en) AllMusic-profiel (en) Discogs-profiel (en) IMDb-profiel (en) Last.fm-profiel (en) MusicBrainz-profiel
Portaal    Muziek

Otis Redding (Dawson (Georgia), 9 september 1941 – Madison (Wisconsin), 10 december 1967) was een Amerikaans soulzanger die bekendstond om zijn gepassioneerde manier van zingen. Als bijnaam had hij "King of Soul". Zijn grootste hit was (Sittin' on) The Dock of the Bay, waarvan de laatste versie vlak voor zijn dood opgenomen was. De single werd kort hierna postuum uitgebracht in januari 1968.^[2]

Redding werd geboren in Dawson in de staat Georgia als zoon van Otis Redding sr. and Fannie Roseman. Toen Redding jr. 3 jaar was verhuisde het gezin naar een sociaal woningbouwproject in Macon, eveneens in Georgia. Al op jonge leeftijd zong hij in het koor van de Vineville Baptistenkerk en leerde hij gitaar en piano spelen. Zijn voornaamste invloeden waren de eveneens in Macon opgegroeide Little Richard en Sam Cooke. Omdat Redding sr. tuberculose had opgelopen, verliet Redding jr. op 15-jarige leeftijd school om via allerlei baantjes, soms als musicus, het gezin financiëel te ondersteunen. Redding trad in die periode onder andere op als zanger bij de Upsetters, de voormalige begeleidingsband van Litlle Richard.^[3]

Reddings doorbraak kwam in 1958 toen op een talentenjacht zanger/gitarist Johnny Jenkins aanbood hem te begeleiden. Redding zong Little Richards' "Heebie Jeebies" en won in combinatie met Jenkins de talentenjacht gedurende 15 opeenvolgende weken. In augustus 1962 kreeg Johnny Jenkins een aanbod voor een opnamesessie in de Stax studio in Memphis. Omdat Jenkins geen rijbewijs had, vroeg hij Redding als chauffeur. De resultaten van de opname waren niet overtuigend, en omdat er nog tijd over was, vroeg Redding om het laatste halfuurtje studiotijd te gebruiken. Redding zong zijn eigen compositie These Arms of Mine, waarna Jim Stewart van Stax hem een contract aanbood.^[4] De single bereikte een 85e plaats op de Billboard Hot 100 en kreeg opvolgers als Pain in My Heart (1963), Mr. Pitiful (1964), That's How Strong My Love Is (1964), I've Been Loving You Too Long (1965), Respect (1995), dat in 1967 een grote hit werd voor Aretha Franklin, Satisfaction (1966) (het nummer van de Rolling Stones) en Try a Little Tenderness (1966).

Redding schreef zijn veel eigen nummers, hetgeen ongewoon was voor die tijd. Hij was de belangrijkste artiest van Stax Records uit Memphis, Tennessee.

In 1967 speelde hij op het Monterey Pop Festival en nam hij op 8 december (Sittin' on) The dock of the bay op. Twee dagen na het opnemen van wat zijn grootste hit zou worden, kwam hij om bij een vliegtuigongeluk met een Twin Beech in Lake Monona, Madison, Wisconsin, samen met vier van de zes leden van zijn band The Bar-Kays. Mede-bandlid Ben Cauley overleefde het ongeluk en James Alexander zat in een ander vliegtuig. (Sittin' on) The dock of the bay werd een maand later postuum als single uitgegeven.

In 1981 werd Redding postuum opgenomen in de Georgia Music Hall of Fame en in 2012 in de Memphis Music Hall of Fame. In 2024 volgde een ster op de Hollywood Walk of Fame.

• Officiële website (met bekendste 2 nummers geheel online)
• Interview met Karla Redding^{[dode link]}

Zie de categorie Otis Redding van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.