Otiorhynchus cribricollis
| Otiorhynchus cribricollis | ||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | ||||||||||||||||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||
| Soort | ||||||||||||||||||||||||||
| Otiorhynchus cribricollis Gyllenhal, 1834 | ||||||||||||||||||||||||||
| Synoniemen | ||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||
Afbeeldingen op  Wikimedia Commons | ||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||
Otiorhynchus cribricollis is een kever uit de familie van de snuitkevers (Curculionidae).[1] De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Leonard Gyllenhal in een publicatie uit 1834.
Verspreiding
Deze van oorsprong Zuid-Europese soort komt voor in Denemarken (sinds 2017[2]), Nederland (eerste melding op 9 juli 2020 uit Woerden), België (eerste melding in september 2002 uit de provincie West-Vlaanderen[2]), Frankrijk, Duitsland, Polen, Zwitserland, Hongarije, Roemenië, Kroatië, Albanië, Bulgarije, Griekenland, Portugal (vasteland, Azoren, Madeira), Spanje (vasteland, de Canarische Eilanden), Italië, Malta, Marokko, Algerije, Tunesië, Egypte, Europees Rusland[2], Georgië[2], Azerbeidzjan[2], Siberië en Japan. Verder is de soort via de import van plantmateriaal geïntroduceerd in het Nearctisch en het Australaziatisch gebied.
Waardplanten
De larven vreten van de wortels van Forsythia x intermedia. De volwassen kevers leven van de bladeren van Acer campestre, Citrus, Cotoneaster, Crataegus rhipidophylla, Euonymus, Forsythia, Fragaria, Jasminum, Lactuca sativa, Ligustrum ovalifolium, Malus domestica, Olea, Paeonia, Pistacia, Rosa en Syringa vulgaris.[3] Drumont et al vermeldt nog dat de larven zich voeden met de wortels van Artemisia en Medicago.[2] Heijerman & Bosgra vermelden nog een aantal andere soorten waaronder Antirrhinum, Arctium lappa, Brassica oleracea, Chenopodium album, Chrysanthemum, Coreopsis, Cucumis sativus, Cucurbita pepo, Cydonia oblonga, Cynara scolymus, Daucus carota, Eugenia, Hypochoeris radicata, Ligustrum japonicum, Malva parviflora, Medicago sativa, Oxalis pes-caprae, Pinus radiata, Pittosporum, Plantago lanceolata, Prunus cerasus, Prunus domestica, Prunus dulcis, Prunus persica, Pyrus communis, Pyracantha, Rubus ursinus, Solanum lycopersicum, Solanum nigrum, Urtica gracilis holosericea, Urtica urens, Veronica, Vitis vinifera en Zinnia.
- Alonso-Zarazaga, M.A., Barrios, H., Borovec, R., Bouchard, P., Caldara, R., Colonnelli, E., Gültekin, L., Hlaváč, P., Korotyaev, B., Lyal, C.H.C., Machado, A., Meregalli, M., Pierotti, H., Ren, L., Sánchez-Ruiz, M., Sforzi, A., Silfverberg, H., Skuhrovec, J., Trýzna, M., Velázquez de Castro, A. J. & Yunakov, N. (2023). Cooperative Catalogue of Palaearctic Coleoptera Curculionoidea. - Monografías electrónicas. Sociedad Entomologica Aragonesa. 2nd ed., Vol. 14, 780 pp. pag. 308.
- Heijerman, T. & Bosgra, W. (2021). Otiorhynchus cribricollis, een nieuwe invasieve snuitkever voor Nederland (Coleoptera: Curculionidae) - Entomologische berichten 81(4): 229-230.
- ↑ Otiorhynchus cribricollis op het Nederlands Soortenregister. Geraadpleegd op 3-11-2025.
- 1 2 3 4 5 6 Drumont, A. & Delbol, M. & Limbourg, P. & Raemdonck, H. & Dahan, L. & Ignace, D. (2018). Note sur quelques espèces invasives d'Otiorhynchus Germar, 1822 en Belgique (Coleoptera: Curculionidae) - Bulletin de la Société royale belge d’Entomologie/Bulletin van de Koninklijke Belgische vereniging voor entomologie 154(2): 97-104.
- ↑ Willem N. Ellis (2001-2025) Otiorhynchus cribricollis Gyllenhal, 1834 - Plantparasieten van Europa - bladmineerders, gallen en schimmels. Geraadpleegd op 3-11-2025.