Cubaanse boomkikker
| Cubaanse boomkikker IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2019) | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | ||||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
| Soort | ||||||||||||||
| Osteopilus septentrionalis (Duméril & Bibron, 1841) | ||||||||||||||
Afbeeldingen op  Wikimedia Commons | ||||||||||||||
Cubaanse boomkikker op  Wikispecies | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
De Cubaanse boomkikker[2] (Osteopilus septentrionalis) is een middelgrote kikker uit de familie van de boomkikkers (Hylidae).[3] De wetenschappelijke naam werd gepubliceerd in 1841 door Duméril en Bibron als Hyla lesueurii.
Uiterlijke kenmerken
De kikker wordt maximaal 14 centimeter lang en is daarmee de grootste Noord-Amerikaanse boomkikker.[4] Mannetjes blijven veel kleiner en leven ook korter dan vrouwtjes. De kleur bij deze soort is vrijwel altijd diep-koperbruin, hoewel van kleur veranderd kan worden tot groen of lichtbruin tot bijna zwart. Het lijf is typisch boomkikkerachtig: lange tenen en grote hechtschijven, een slank voorkomen, grote ogen en trommelvliezen en een spitse snuit. De huid is wrattig, met name bij oudere dieren en de buik is wit tot lichtgeel. De pupil is horizontaal en op de rug bevindt zich vaak een dunne lijnentekening die zowel iets lichter als donkerder kan zijn.
Voedsel en vijanden
Vanwege de grootte pakt de kikker wat grotere prooien, zoals insecten en andere geleedpotigen, maar ook andere kikkers en padden en kleine zoogdieren worden gegeten, met name door de veel grotere vrouwtjes. De huidafscheidingen zijn vrij giftig, en weerhouden vele roofvogels en slangen ervan deze soort te eten, maar er blijven veel vijanden over die er tegen kunnen, zoals rovende zoogdieren en uilen.
Levenswijze
De Cubaanse boomkikker is een nachtdier dat overdag verstopt zit tussen de bladeren in bomen, bij voorkeur palmen. Deze soort leeft in de palmen, komt vrijwel nooit op de bodem en is niet erg actief en zeer rustig; bij verstoring wordt volledig op de camouflage vertrouwd. Als het weer aanhoudend droog is, verstopt de kikker zich langdurig tot het beter wordt, en kiest dan meestal bromeliasoorten of grote bladeren uit waar water achterblijft om niet uit te drogen. De mens wordt niet geschuwd en de boomkikker wordt zelfs aangetrokken door lichtbronnen, omdat daar 's nachts vele insecten op af komen die als prooi dienen.
Bronvermelding
- Referenties
- ↑ (en) Cubaanse boomkikker op de IUCN Red List of Threatened Species.
- ↑ Grzimek, Bernhard (1971). Het leven der dieren deel V: Vissen (II) en amfibieën. Kindler Verlag AG, Pagina 523. ISBN 90 274 8625 5.
- ↑ Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History, Osteopilus septentrionalis.
- ↑ University of California - AmphibiaWeb, Osteopilus septentrionalis. Gearchiveerd op 18 juni 2023.
- Bronnen