Oranje eikengordijnzwam
| Oranje eikengordijnzwam | ||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | ||||||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||||
| ||||||||||||||||
| Soort | ||||||||||||||||
| Cortinarius helvolus (Fr.) Fr. (1838 [1]) | ||||||||||||||||
 | ||||||||||||||||
Afbeeldingen op  Wikimedia Commons | ||||||||||||||||
| ||||||||||||||||
De oranje eikengordijnzwam (Cortinarius helvolus) is een schimmel behorend tot de Cortinariaceae. Hij vormt ectomycorrhiza met eik (Quercus), maar is ook gemeld bij Fagus en iep (Ulmus) in loofbossen en langs lanen op voedselarm tot -rijk, humusarm zand of leem.[2]
Kenmerken
Uiterlijke kenmerken
- Hoed
De hoed heeft een diameter van 40 tot 50 millimeter, soms tot 70 millimeter. Jong is de hoed kegelvormig, later wordt deze convex tot vlak, meestal met een duidelijke umbo. Het oppervlak is aanvankelijk glad, maar kan later fijnvezelig tot schubbig worden, vooral in het centrum. De hoed is hygrofaan: bij vochtig weer is de kleur okergeel tot oranjebruin, terwijl hij in droge toestand oker tot okergeel wordt. De rand blijft lange tijd ingebogen en is glad; bij jonge exemplaren is de rand door middel van een witte, vezelige cortina met de steel verbonden.[3]
- Lamellen
De lamellen zijn dik en staan dicht opeen. In jonge exemplaren zijn ze lichtoker van kleur, later verkleuren ze roodbruin. Ze zijn breed (L = 28–36, l = 3), ingekeept en breed aangehecht. De lamelranden zijn glad.[3]
- Steel
De steel is 50 tot 70 millimeter lang (soms tot 80 mm) en 10 tot 15 millimeter dik. Hij is conisch van vorm, broos en stevig, waarbij de basis soms iets taps toeloopt. Het oppervlak is bij jonge exemplaren wit berijpt (peronaat), later voorzien van een witte ring of van meerdere vezelige banden op een okerbruine ondergrond.[3]
- Geur en smaak
Het vlees is in vochtige toestand okerbruin tot roestbruin, maar droog crèmekleurig. In het centrum van de hoed is het vlees dik, terwijl het naar de rand dunner wordt. De geur is zwak en aangenaam, en de smaak is mild.[3]
- Sporenprint
De sporenprint is roestbruin.[3]
Microscopische kenmerken
De sporen zijn bijna bolvormig, 7–9 × 5-6 µm [4], ovaal tot breed ellipsoïde en voorzien van wratten.
Ecologie
Deze soort groeit in loofbossen, voornamelijk bij eik en beuk. Hij verschijnt in de zomer en de herfst.
Verspreiding
De oranje eikengordijnzwam komt voor in enkele landen van Europa en op geïsoleerde vindplaatsen in de Verenigde Staten en Midden-Amerika. In Nederland komt de oranje eikengordijnzwam algemeen voor.[2]