Operatie Cast Thy Bread

Operatie Cast Thy Bread (Engels: Operation Cast Thy Bread; letterlijk: Operatie Werp Uw Brood) was een uiterst geheime biologische oorlogsvoeringsoperatie, ontwikkeld en uitgevoerd door de Haganah en door de Israëlische strijdkrachten (IDF) voor en tijdens de Arabisch-Israëlische oorlog van 1948.

De operatie begon in april 1948. De Haganah gebruikte tyfusbacteriën om drinkwaterbronnen te verontreinigen, wat in strijd is met het Protocol van Genève van 1925. Het doel was om Arabische Palestijnen angst aan te jagen en te voorkomen dat deze terug zouden keren naar de eerder door de Jisjoev veroverde dorpen. Ook wilde men de omstandigheden moeilijk maken voor Arabische legers die gebieden wilden heroveren. De operatie leidde tot ernstige ziekte onder de plaatselijke Palestijnse burgers. De Israëlische premier David Ben-Gurion en de stafchef van de IDF, Yigael Yadin, keurden het gebruik van biologische oorlogsvoering goed en hielden er toezicht op. In de laatste maanden van deze oorlog gaf Israël opdracht om de biologische oorlogsvoering uit te breiden naar naburige Arabische staten zoals Egypte, Libanon en Syrië, maar dit werd niet uitgevoerd.^[1][2]

Abba Eban, vertegenwoordiger van het Joods Agentschap voor Palestina, ontkende de operatie ten stelligste en probeerde verder onderzoek te blokkeren door de Arabische staten te beschuldigen van "antisemitische ophitsing". In juli 1948 rapporteerde het Palestijnse Arabische Hoge Comité aan de Verenigde Naties over verschillende oorlogsmisdaden die door zionistische strijdkrachten waren gepleegd, waaronder het gebruik van ‘bacteriologische oorlogsvoering’.^[3] Operatie Cast Thy Bread bereikte niet de verlammende effecten waarop de voorstanders hadden gehoopt en werd in december 1948 stopgezet.^[4]

Volgens Avner Cohen stuurde Yigael Yadin, de toenmalig operationeel directeur van de Hagana, op 18 februari 1948 een microbiologiestudent genaamd Alexander Keynan naar Jaffa om een eenheid op te zetten die bekendstond als HEMED BEIT. Keynan en de toekomstige Israëlische president Ephraim Katzir planden ‘verschillende activiteiten om een idee te krijgen van wat chemische en biologische wapens zijn en hoe we deze potentieel kunnen opbouwen als daar behoefte aan is’.^[5] Hun voornaamste doel was het creëren van een wapen waardoor mensen blind zouden raken.^[6]

In april 1948 gaf David Ben-Gurion een ambtenaar van het Joods Agentschap in Europa, de opdracht om Joodse wetenschappers uit Oost-Europa te vinden die ‘ofwel de capaciteit om massa’s te doden, ofwel om massa’s te genezen konden vergroten; beide zijn belangrijk’.^[5] Volgens Milton Leitenberg betekende die ‘capaciteit’ chemische en biologische wapens, die zowel voor de aanval als voor de verdediging konden worden gebruikt.^[7][5] Eén van de gerekruteerde wetenschappers was een epidemioloog en kolonel in het Rode Leger, genaamd Avraham Marcus Klingberg.^[3]

• Israëlische oorlogsmisdaden
• Israëlisch Instituut voor Biologisch Onderzoek (subkop Spionage-affaire Klingberg)

• Traces of Poison–Israel's Dark History Revealed plands.org, Ahram Weekly 27 februari - 5 maart 2003

• (en) Abu Sitta, Salman, "Traces of Poison–Israel's Dark History Revealed", Palestine Land Society, 2003. Gearchiveerd op 29 januari 2024. Geraadpleegd op 27 juli 2025.
• (en) Ackerman, Gary (2008). Terrorism, War, or Disease?: Unraveling the Use of Biological Weapons. Stanford University Press, "A Quantitative Overview of Biological Weapons: Identification, Characterization, and Attribution", 186–213. ISBN 978-0-8047-7981-4.
• (en) Carus, W. Seth (2017). A century of biological-weapons programs (1915–2015): reviewing the evidence. Gearchiveerd op 30 januari 2024. The Nonproliferation Review 24 (1–2): 129–153. ISSN:1073-6700. DOI:10.1080/10736700.2017.1385765.
• (en) Cohen, Avner (2001). Israel and chemical/biological weapons: History, deterrence, and arms control. Gearchiveerd op 23 januari 2024. The Nonproliferation Review 8 (3): 27–53. ISSN:1073-6700. DOI:10.1080/10736700108436862.
• (en) Docker, John (2012). Instrumentalising the Holocaust: Israel, Settler-Colonialism, Genocide (Creating a Conversation between Raphaël Lemkin and Ilan Pappé). Gearchiveerd op 10 mei 2021. Journal of Holy Land and Palestine Studies 11 (1): 1–32. ISSN:1474-9475. DOI:10.3366/hls.2012.0027.
• (en) Leitenberg, Milton (2001). Biological Weapons in the Twentieth Century: A Review and Analysis. Gearchiveerd op 19 maart 2024. Critical Reviews in Microbiology 27 (4): 267–320. ISSN:1040-841X. PMID: 11791799. DOI:10.1080/20014091096774.
• (en) Martin, Susan B. (2010). The Battlefield Use of Chemical, Biological and Nuclear Weapons from 1945 to 2008: Structural Realist Versus Normative Explanations. Geraadpleegd op 27 juli 2025.
• (en) Nashef, Hania A.M. (30 oktober 2018). Palestinian Culture and the Nakba: Bearing Witness. Taylor & Francis. ISBN 978-1-351-38749-1. Geraadpleegd op 2 april 2021.
• (en) Pappe, Ilan (2006). The Ethnic Cleansing of Palestine. Oneworld Publications. ISBN 978-1-78074-056-0.
• (en) Sayigh, Rosemary (2009). Hiroshima, al-Nakba: Markers of New Hegemonies. Gearchiveerd op 30 januari 2024. Kyoto Bulletin of Islamic Area Studies 3 (1): 151–169
• (en) Morris, Benny (2008). 1948: A History of the First Arab-Israeli War. Yale University Press, p. 239. ISBN 9780300145243.