Oliver Nelson

Oliver Nelson
Algemene informatie
Volledige naam	Oliver Edward Nelson
Geboortedatum	4 juni 1932
Geboorteplaats	Saint Louis[1]
Overlijdensdatum	27 oktober 1975
Overlijdensplaats	Los Angeles
Land	Verenigde Staten
Opleiding gevolgd aan	Washington University in St. Louis Sumner High School
Werk
Genre(s)	symfonische muziek, HaFaBramuziek, jazz, filmmuziek
Beroep(en)	componist, arrangeur, dirigent, bandleader en jazzsaxofonist
Instrument(en)	saxofoon
Label(s)	Verve Records, Flying Dutchman Records, Argo Records, Prestige, Impulse! Records
(en) AllMusic-profiel (en) Discogs-profiel (en) IMDb-profiel (en) MusicBrainz-profiel
Portaal    Muziek

Oliver Edward Nelson (Saint Louis, 4 juni 1932 – Los Angeles, 27 oktober 1975^[2][3]) was een Amerikaans componist, arrangeur, dirigent, bandleader en jazzsaxofonist.

Nelson groeide op in een muzikale familie. Zijn broer was ook saxofonist en speelde in de jaren veertig van de 20e eeuw samen met Cootie Williams. Ook zijn zuster speelde piano en was zangeres. Op 6-jarige leeftijd kreeg hij pianoles en toen hij elf was begon hij het saxofoon te bespelen. Vanaf 1947 was hij saxofonist in Bands in de regio van Saint Louis en vanaf 1950 werd hij tweede altsaxofonist in de "Louis Jordan Big Band", waarvoor hij ook werken arrangeerde. Hij werd ingetogen door de U.S. Marine en studeerde vervolgens aan de Washington-universiteit in Saint Louis muziektheorie en compositie. Na zijn afstuderen speelde hij in het "orkest van Erskine Hawkins" en vanaf 1959 voor een korte tijd bij Louie Bellson. Maar hij bracht ook zelf als bandleader samen met muzikanten zoals Kenny Dorham, Johnny Hammond Smith, Eric Dolphy, Roy Haynes, King Curtis en Jimmy Forrest langspeelplaten op de markt en de doorbraak kwam met het album "The Blues and the Abstract Truth" en het daarop opgenomen Stolen Moments.

In 1967 verhuisde hij naar Los Angeles en componeerde voortaan vooral voor televisie en film. Afzonderlijk trad hij vanaf 1966 met een eigen zogenoemde All Star Big Band op, zoals in 1970 tijdens het jazzfestival in Berlijn, in 1971 in Montreux en in 1975 in New York en in Los Angeles. Zelf arrangeerde hij voor vele artiesten en kunstenaars vanuit de jazz- en popmuziek. Zijn bekendste filmmuziekwerken zijn Death of a Gunfighter, Ironside (televisieserie), Night Gallery, Columbo, De Man van Zes Miljoen, The Bionic Woman en Longstreet.

• Aaron Horne, David N. Baker (Fwd.): African American composers, in: Brass music of black composers : a bibliography Westport: Greenwood Press, 1996.
• Aaron Horne, Dominique-René de Lerma (Fwd.): String music of black composers – A bibliography, New York: Greenwood Press, 1991.
• Wolfgang Suppan, Armin Suppan: Das Neue Lexikon des Blasmusikwesens, 4. Auflage, Freiburg-Tiengen, Blasmusikverlag Schulz GmbH, 1994, ISBN 3-923058-07-1
• Hildred Roach: Black American music : past and present, Second edition, Malabar, Florida: Krieger Publishing Company, 1992, 3668 p.
• Paul E. Bierley, William H. Rehrig: The heritage encyclopedia of band music : composers and their music, Westerville, Ohio: Integrity Press, 1991, ISBN 0-918048-08-7
• E. Bacsik: A Tribute to Oliver Nelson, in: Educator, vol. 9, no. 3, 1977. pp. 42–43
• Les Faces de Nelson: Discographie Selective du Saxophoniste et Compositeur Oliver Nelson, in: Jazz Magazine, no. 242, March 1976. p. 14
• W.L. Fowler: Oliver Nelson : New Hope for the Abstract Truth, in: down beat, vol. 42, April 24, 1975. p. 10

• (en) Korte biografie door Douglas Payne (gearchiveerd)
• (en)  Oliver Nelson in de Internet Movie Database